It’s okay, Jaap

David de Kock en Arjan Vergeer zijn zelf al razend inspirerend, maar tijdens de vorige seminar werden we ook nog eens door een andere inspirerende spreker toegesproken. Jaap Bressers, in rolstoel, had vanaf het eerste moment mijn volledige aandacht. Omdat hij zo open, met zelfspot en toch heel kwetsbaar zijn eigen verhaal vertelde. Op zijn 21e kreeg hij een duikongeluk en brak zijn nek. Hij werd in een buitenlands ziekenhuis wakker, verlamd vanaf borsthoogte, geen idee waar hij was, wat er gebeurd was en in paniek. De verplegers reageerden op zijn geroep door keurig de monitoren te controleren en dan weer weg te gaan. Maar één verpleger, broeder Carlos, merkte Jaaps paniek op en legde zijn hand op zijn schouder, waar hij nog wel gevoel had, en zei: It’s okay. Door zich oprecht in Jaap te verplaatsen, maakte hij een enorm verschil; dat kleine gebaar gaf Jaap de kracht om door te gaan. Sindsdien spreekt Jaap van Carlos-momentjes: momenten waarop je van betekenis bent voor een ander, misschien zelfs zonder je daar zelfs bewust van te zijn. Want toen Jaap Carlos later vertelde hoeveel dat gebaar voor hem betekend had, antwoordde hij: ach, ik deed gewoon mijn werk.

Jaap moedigt ons aan om ons te focussen op de Carlos-momentjes in ons leven. Want hij gelooft dat er in iedereen een Carlos zit en dat we allemaal op onze eigen manier het verschil kunnen maken. Als één hand op je schouder zoveel verschil kan betekenen, zijn we allemaal in staat om het verschil te maken. Kijk eens naar wat er allemaal goed gaat, zegt hij. Wat mij erg deed denken aan mijn limonade-momenten: focus op wat er goed gaat. Maar Jaap Bressers geeft die limonade wel even meer diepgang. Focus op de momenten waarop je iets voor een ander betekent, het verschil maakt, hoe klein misschien ook. Superlimonade, die Jaap, en broeder Carlos trouwens ook!

Wanneer was en/of ben jij een Carlos? En durf je dat ook echt binnen te laten komen, dat jij voor iemand anders het verschil maakt(e)? Ik vond dat persoonlijk lastiger dan de Carlos-momentjes herkennen in mijn leven. Zullen we ons de komende tijd eens wat meer op deze Carlos-momenten richten?

Ga vooral ook even op Jaap Bressers’ website kijken voor meer inspiratie, en zijn gratis E-book kun je hier downloaden.

 

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers

Advertenties

Eh… missie?

20170619_200636Afgelopen donderdag had ik weer een seminar van 365 dagen succesvol. Deze dag ging over het bedenken van je missie. Het afgelopen half jaar ben ik bezig geweest om belemmerende overtuigingen en niet helpende patronen minder invloed te geven en een, als het ware blanco pagina te worden, waarop ik nu mijn dromen kan projecteren, om daaruit een missie te formuleren. Wat is mijn passie, wat zijn mijn talenten en hoe komen die samen in mijn missie? Zoals na elke seminar heb ik weer het gevoel schromelijk achter te lopen en het allemaal niet te weten.

Schrijven is belangrijk voor me, maar is het echt een passie? Is het niet meer een talent dat ik zou kunnen inzetten om mijn passie te leven? Maar wat is dan mijn passie? Avontuur popt steeds op als ik mezelf die vraag stel, avontuur met mijn gezin. De wereld over, buiten de gebaande paden. Maar is dat een passie? Is dat niet meer een onrealistische droom van een dagdromer? Passie is iets wat je zo belangrijk vindt dat je er echt voor wilt leven (of zelfs sterven), zeiden David en Arjan. Veel meer dus dan iets wat je heel leuk vindt. Het kan zelfs iets zijn dat je helemaal niet zo leuk vindt. Maar je móet het doen, zo belangrijk vind je het. Ik vraag me af of er wel iets is dat ik zo belangrijk vind dat ik er desnoods voor  zou willen sterven. Ja, mijn dochter, en mijn geliefde. Maar hoe ik daaruit een missie kan destilleren?

Ik kom er dus weer eens niet uit. Wat is jullie missie? Misschien helpt dat me weer iets verder op weg.

09jun.2017_2236

foto gemaakt door Gerda Kalmann

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers

Nature quest

2014-06-29 16.24.04Vorige week heb ik acht uur alleen, in stilte, in een cirkel van 3 meter, zonder te eten, zonder horloge en telefoon, zonder schrijfwaar, in een bos doorgebracht. Met alleen 1,5 liter water, extra kleren, een regenpak en een vuilniszak om op te zitten. Het idee was dat als je kunt ‘zijn met wat is’ er ruimte ontstaat om te dromen. De natuur als middel om jezelf te verbinden met een groter bewustzijn. Wie ben je als je niets meer hebt?

‘Zijn met wat is’ viel mij behoorlijk zwaar. Kriebelende beestjes, zoemende muggen, kwakende kikkers. Grote spinnen, teken, rode mieren, wespen. Maar vooral de kou. Ik had een T-shirt, blouse, twee truien, regenjas en spijkerbroek en regenbroek aan, en klappertandde van de kou. En van de stress. Want ik had geen boom om tegenaan te zitten, daar sprongen namelijk grote kikkers rond, dus ik kon niet lekker zitten, niet leunen, en liggen met al dat gekruip en gezoem en getrippel en gespring om me heen… dat ging ik dus echt niet doen. Toch wel. Dat was mijn grootste overwinning van de dag. Dat ik ben gaan liggen, steeds opnieuw, tussen alles wat daar tussen de bladeren rondkroop. En af en toe lukte het me ook om daar in te ontspannen, en hoorde ik de vele vogels, en zag ik ze ook tussen de bladeren van de enorme boom waar ik onder lag. Maar meestal waren al die kriebelbeestjes heel groot in mijn gedachten. Te groot om er wat voor droom dan ook in toe te laten.

Toen ik dacht op de helft te zijn waren er acht uur verstreken. Mijn nature quest was voorbij en de warme paddenstoelensoep smaakte hemels.

Hoewel ik probeerde niets te verwachten, was ik toch teleurgesteld. De natuur had me geen duidelijkheid verschaft over welke richting mijn leven op zou moeten. Ik had geen onverwachte bewegwijzerde paden in mijn hoofd gevonden.

Inmiddels is het drie dagen later. Geef je nature quest de komende dagen de ruimte om voor je te werken, zoiets zei Arjan Vergeer na afloop. Zie het als een zaadje dat je geplant hebt. Geef het af en toe water, maar ga het niet steeds opgraven om te kijken of het al gegroeid is. Er is wel iets aan het groeien vanbinnen. Niet sinds vorige week, het zaadje was al eerder geplant, maar het heeft vorige week vers water en verse aarde geproefd. Het wil omhoog. Mijn zaadje roept om avontuur. Meer tussen de teken en enge spinnen zitten. Meer kou tot op het bot. Meer overwinningen op mezelf. Meer uitdagingen. Meer buiten mijn comfortzone.

Welke avonturen ga jij aan?

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers

Limonademaker Sietske de Waard

Vorige week was ik op het festival Droomland in Deventer. De Grote of Lebuïnuskerk stond een avond lang in het teken van verbinding. Verbinding met elkaar, maar ook met jezelf en de stilte in jezelf. Medeorganisator van dit festival Sietske de Waard organiseert activiteiten over geluk. Op haar blog kwestie van geluk schrijft ze over haar zoektocht naar geluk. Een paar vragen aan Sietske:18238588_440080169674148_7765541336707088902_o

Vanwaar deze zoektocht naar geluk?
“Ik zat nogal vast in mijn leven. Ik ben op mijn achttiende naar Nijmegen verhuisd. Ik wilde zo snel mogelijk het huis uit, en maakte halsoverkop een keuze voor een studie, die eigenlijk niet bij me paste. Ik wist ook niet wat ik anders moest doen; mijn probleem is dat ik heel veel leuk vind en ook best wel veel kan, dat maakte kiezen lastig. Na mijn studie rolde ik in werk dat totaal niet bij me paste, in een archief, documenten digitaliseren en indexeren, ik verveelde me dood. Daarnaast zat ik ook in een relatie die niet goed voor mij was. Mijn vriend was om de raarste dingen beledigd, waardoor het voelde alsof ik niets goed kon doen en dat maakte me erg onzeker. Ik was constant op mijn hoede. Toch bleef ik maar bij hem, misschien omdat ik dacht dat het niet beter kon. Uiteindelijk raakte ik overspannen en viel in drie maanden tijd tien kilo af. Er moest iets veranderen.

Toen ik het boek van Eckhart Tolle, De kracht van het nu, las ging er een wereld voor me open. Door in het nu, in het moment te zijn, viel er een heleboel spanning van me af. Ik realiseerde me dat die spanning iets is wat ik zelf creëer met mijn gedachten. Het zijn verhalen die je jezelf aanpraat. In het moment bestaat die spanning niet. Die realisering was voor mij enorm bevrijdend. Vanaf daar ben ik me verder gaan verdiepen in persoonlijke ontwikkeling. Ik volgde een tiendaagse Vipassana meditatiecursus in België en ik ben naar het superrelatieweekend van 365 Dagen succesvol geweest. Ik nam een creatieve loopbaancoach in de hand om erachter te komen wat ik nou echt wilde, en daar is het idee voor kwestie van geluk ontstaan. De dingen die ik leerde en alles wat ik las, al die nieuwe inzichten, wilde ik graag delen met anderen. Ik zag zo veel leeftijdgenoten (ik ben 28) overspannen thuis zitten. Ik hoop dat ik ze met mijn zoektocht naar geluk kan inspireren.”

Hoe ziet geluk er voor jou uit?
“Geluk is voor mij ontspannen leven, accepteren hoe het is en daar ontspannen bij zijn, als het gaat om iets waar ik geen invloed op heb. Waar ik wel invloed op heb, doe ik zoveel mogelijk de dingen die mij energie geven. ”

Welke inzichten heeft je zoektocht je tot nu opgeleverd?
“Allereerst meer in het moment zijn. Door in het moment te zijn valt er al vaak een heleboel onrust weg. Maar ook klein en dichtbij denken. Wat kan ik nu op dit moment doen wat bij me past? Je kernwaarden bepalen, zodat je ook weet wat bij je past. Ik dacht bijvoorbeeld dat ik een professionele blogger wilde worden die schrijft over geluk, maar gaandeweg kwam ik erachter dat ik eigenlijk niet uit mezelf pen en papier pak om verhalen te schrijven. Daaronder zitten mijn kernwaarden creativiteit en delen en die kunnen ook op andere manieren tot uitdrukking komen. Ik denk bijvoorbeeld meer in activiteiten dan dat ik een schrijver ben. Ik vind vooral de activiteiten over geluk organiseren heel erg leuk. Positief denken is nog zo’n inzicht; denken in overvloed. Dat is vaak een kwestie van anders kijken. Kijken naar wat kan in plaats van naar wat niet kan. Nog een belangrijk inzicht, dat ik leerde tijdens die Vipassana cursus, is dat alles altijd verandert. Alles gaat voorbij, of het nou positief of negatief is. Dat inzicht helpt mij om te accepteren dat er ook ongemak is en daardoor kan ik er beter mee omgaan.”

Heb je het geluk gevonden?
“Soms wel, soms niet, dat verschilt per dag. Maar ik heb wel een heel andere basishouding dan vier jaar geleden. Ik ben mentaal stabieler. En ik heb handvaten om me niet uit het veld te laten slaan bij tegenslag.”

Waarom doen we vaak niet te dingen waarvan we weten dat ze goed voor ons zijn, mediteren bijvoorbeeld, of gezond eten en meer bewegen?
“Ik denk dat dat te maken heeft met ons dierlijke brein en ons rationele brein. Het dierlijke brein wil direct bevredigd worden, met snoep, computerspelletjes of wat dan ook. Het rationele deel is op de lange termijn gericht. Ik denk dat je dit alleen kunt veranderen met je bewustzijn. Door niet te reageren op je eerste ingeving, maar een soort buffer in te bouwen tussen je impulsen en je daadwerkelijke handelen. Het lukt me steeds beter als het gaat om het kopen van spullen of snoepen, maar soms realiseer ik me ineens dat ik wel elke zoveel minuten mijn telefoon bekijk of Facebook check. Daar werkt die buffer dus nog niet al te best.”

Heb je lees-of kijktips over geluk?
“Ik heb wel een aantal helden. Byron Katie bijvoorbeeld, en Eckhart Tolle, maar ook David de Kock en Arjan Vergeer van 365 Dagen succesvol. Voor mooie inzichten over de liefde zijn de boeken van Jan Geurtz en Barry Long echte aanraders. Van Start vandaag met lichter leven van Robert Bridgeman was ik ook erg onder de indruk. En Wim Hof, de Iceman, is ook een van mijn helden.”

Wat zijn je citroenen en hoe maak je daar limonade van?
“Niet gefocust zijn is een van mijn citroenen. Ik zwalk soms alle kanten op omdat ik van alles leuk vind en daarin geen keuze maak. Ik maak daar limonade van door om hulp te vragen, mensen te zoeken die bepaalde dingen beter kunnen dan ik. En ik denk in kleine stapjes, zodat de dingen die ik van mezelf moet realistisch haalbaar zijn.
Een andere citroen is dat ik wel angstig ben ik mijn nieuwe relatie. Door mijn eerdere ervaring neem ik dingen soms te persoonlijk op. Maar door erover te praten gaat dat steeds beter. Als ik het soms lastig vind om ergens over te praten, helpt intuïtief schrijven me. Dan begin ik van me af te schrijven zonder mijn pen van het papier te halen. Laatst ontdekte ik dat ik onbewust begin te schrijven vanuit de ik-vorm en dat gaat op een gegeven moment vanzelf over in de jij-vorm, alsof ik mezelf advies geef. Heel bijzonder vind ik dat.
Mijn financiën zijn ook een citroen, maar daarbij helpt het me erg door er anders naar te kijken. Niet naar hoe ver ik in het rood sta, maar naar welk bedrag ik deze week te besteden heb. Het lijkt tegenstrijdig, maar juist doordat ik denk in termen van wat ik wél mag besteden, lukt het me zelfs om te sparen.”

Niet focussen op het tekort, maar kijken naar wat je wel hebt. Als dat geen mooie overvloedsgedachte is. Wil je Sietske’s zoektocht naar geluk volgen, kijk dan op www.kwestievangeluk.com. Daar vind je nog veel meer mooie inzichten en inspiratie, zowel online als offline.

[blog_subscription_form]

 

Mantra-lover

Vorige week heb ik mijn rijbewijs gehaald. Niets bijzonders natuurlijk, bijna iedereen kan rijden. Maar ik zag op elke hoek een grote gevaarlijke mensenetende beer en had wel wat meer lessen nodig dan een ander (100 precies), maar waarom ik dit heugelijke feit met jullie deel is omdat ik steun heb gevonden bij iets waar jullie misschien ook steun aan kunnen hebben: een mantra.

Rijbewijs (1)Mijn rijlessen waren een constante worsteling met mezelf, meer dan met het verkeer om me heen en de auto. Ik kon mezelf gewoon op geen enkele manier voor me zien als iemand die zou kunnen autorijden. Als er twintig dingen goed gingen tijdens een les en één ding fout, dan bleef dat ene ding maar door mijn hoofd malen als bewijs van mijn onkunde. Twee weken geleden nog kon ik mezelf echt niet alleen, zonder mijn rij-instructeur, visualiseren in een auto. Ik zag het gewoon echt niet voor me.

Maar tijdens de tweede seminar van mijn 365 dagen succesvol-jaartraining kregen we de opdracht mee om een mantra voor jezelf te verzinnen en die elke morgen even vijf minuten tegen jezelf te zeggen; ’s avonds moest je dan in een schriftje een bewijs van die dag opschrijven dat die mantra waar was. Ik had wel al een paar keer ’s ochtends even kort mijn mantra voor mezelf herhaald, maar een bewijs voor mijn mantra had ik nog nooit gevonden. De opdracht leek niet erg te werken voor mij. Of ik leek niet erg warm te lopen voor deze aanpak. mantra2Maar toen bedacht ik, met nog maar anderhalve week te gaan tot mijn rij-examen, dat ik mijn mantra in het teken van dat rijden zou stellen. Mijn nieuwe mantra werd: ik hou van mezelf en ik accepteer mezelf als goede automobilist. Ik heb me helemaal suf gemantra’d. De eerste paar dagen werkte de mantra op mijn zenuwen en  lachspieren tegelijk, maar dat werd elke dag een beetje minder. De stiekeme gedachte begon in mijn hoofd te ontstaan dat ik misschien wel zou kunnen autorijden. En dat, daar ben ik van overtuigd, zette de deur open naar een positieve uitslag van mijn rij-examen.

Daar ben ik vooral van overtuigd door mijn reactie na het verlossende woord van de examinator: gefeliciteerd. Ik was namelijk blij, wat overdonderd en onwennig blij in het begin, maar later echt blij, extatisch blij. Terwijl de ik van nog geen twee weken geleden dat rijbewijs helemaal niet wilde halen, omdat de verantwoordelijkheid die dat met zich meebracht veel te eng was, angstaanjagend, levensbedreigend zelfs. En díe lading heb ik met mijn mantra verwijderd.

Dus.

Mocht je ook met een mantra aan de slag willen, begin dan met: Ik hou van mezelf en ik accepteer mezelf als … Ik hou ook van mezelf en ik accepteer mezelf ook als ik even niet goed … Vul de mantra aan met woorden die echt goed voelen. Soms kan je voor hetzelfde een ander woord nemen en voelt de mantra ineens totaal anders. Experimenteer daarmee.  Neem elke ochtend even vijf minuten de tijd om de mantra een aantal keren voor jezelf te herhalen. Verwacht geen wonderen, maar omarm ze wel als ze er ineens blijken te zijn. Succes! En laat het even weten als je verschil merkt.

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers