It’s okay, Jaap

David de Kock en Arjan Vergeer zijn zelf al razend inspirerend, maar tijdens de vorige seminar werden we ook nog eens door een andere inspirerende spreker toegesproken. Jaap Bressers, in rolstoel, had vanaf het eerste moment mijn volledige aandacht. Omdat hij zo open, met zelfspot en toch heel kwetsbaar zijn eigen verhaal vertelde. Op zijn 21e kreeg hij een duikongeluk en brak zijn nek. Hij werd in een buitenlands ziekenhuis wakker, verlamd vanaf borsthoogte, geen idee waar hij was, wat er gebeurd was en in paniek. De verplegers reageerden op zijn geroep door keurig de monitoren te controleren en dan weer weg te gaan. Maar één verpleger, broeder Carlos, merkte Jaaps paniek op en legde zijn hand op zijn schouder, waar hij nog wel gevoel had, en zei: It’s okay. Door zich oprecht in Jaap te verplaatsen, maakte hij een enorm verschil; dat kleine gebaar gaf Jaap de kracht om door te gaan. Sindsdien spreekt Jaap van Carlos-momentjes: momenten waarop je van betekenis bent voor een ander, misschien zelfs zonder je daar zelfs bewust van te zijn. Want toen Jaap Carlos later vertelde hoeveel dat gebaar voor hem betekend had, antwoordde hij: ach, ik deed gewoon mijn werk.

Jaap moedigt ons aan om ons te focussen op de Carlos-momentjes in ons leven. Want hij gelooft dat er in iedereen een Carlos zit en dat we allemaal op onze eigen manier het verschil kunnen maken. Als één hand op je schouder zoveel verschil kan betekenen, zijn we allemaal in staat om het verschil te maken. Kijk eens naar wat er allemaal goed gaat, zegt hij. Wat mij erg deed denken aan mijn limonade-momenten: focus op wat er goed gaat. Maar Jaap Bressers geeft die limonade wel even meer diepgang. Focus op de momenten waarop je iets voor een ander betekent, het verschil maakt, hoe klein misschien ook. Superlimonade, die Jaap, en broeder Carlos trouwens ook!

Wanneer was en/of ben jij een Carlos? En durf je dat ook echt binnen te laten komen, dat jij voor iemand anders het verschil maakt(e)? Ik vond dat persoonlijk lastiger dan de Carlos-momentjes herkennen in mijn leven. Zullen we ons de komende tijd eens wat meer op deze Carlos-momenten richten?

Ga vooral ook even op Jaap Bressers’ website kijken voor meer inspiratie, en zijn gratis E-book kun je hier downloaden.

 

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Advertenties

Waar je een roos plant…

Waar je een roos plant, beste kind
Kan geen distel groeien.

20170727_074716

illustratie uit: De Geheime tuin

Twee dingen kunnen nooit één plaats innemen, bedenkt de tienjarige Colin uit De geheime tuin. Hij heeft zijn hele leven ziek in bed gelegen en gedacht dat hij dood zou gaan, maar sinds hij met Mary met haar mooie verhalen uit India en Dickon, die met de dieren kan praten, buiten in de geheime tuin vertoeft is er geen plaats meer voor akelige of ontmoedigende gedachten. Daarvoor zijn prettige gedachten in de plaats gekomen.

20170727_074738

illustratie uit: De geheime tuin

 

 

Het was een van mijn lievelingsboeken als kind: De geheime tuin van Francess Hodgson Burnett. Het boek verscheen voor het eerst in 1911 en nu ik het opnieuw gelezen heb, blijkt het nog even magisch en ook verrassend actueel. Ik denk niet dat ik als kind de boodschap van de kracht van gedachten heb meegekregen. ‘Toverkracht’ noemt Colin zijn positieve gedachten en dat zal het voor mij destijds ook geweest zijn: toverkracht. Maar tegenwoordig ben ik overtuigd van wat in 1911 al in dit boek in druk verscheen: ‘Het is net zo gevaarlijk een treurige of een slechte gedachte in je geest toe te laten als een roodvonkbacil in je lichaam. Als je met zo’n gedachte blijft rondlopen kun je daar misschien je hele leven de gevolgen van ondervinden.’ Weg met die citroenen in je geest, maak limonade! Want waar limonade stroomt, kan geen citroen groeien. Dat wisten ze meer dan honderd jaar geleden al.

 

Een rennende gorilla

Alles draait om focus. Tijdens een bekend psychologisch experiment bekeken proefpersonen een opname van twee basketbalteams –een team met witte shirts en een team met zwarte shirts- die een basketbal overgooiden. De opdracht voor de proefpersonen was om het aantal keren te tellen dat het witte team de bal overgooide. Na ongeveer 45 seconden liep er iemand verkleed als gorilla door de zaal. 46% van de proefpersonen zag de gorilla niet, gefocust als ze waren op het overgooien van de bal. Alles draait om focus. We kunnen blind zijn als gevolg van een gebrek aan aandacht en dan niet zien wat zich voor onze neus afspeelt. Anders gezegd: we zien over het hoofd waar we niet naar zoeken.

20160914_124749Als je focus vooral op negatieve dingen ligt, zie je dus letterlijk de positieve dingen niet. Maar gelukkig geldt dat ook andersom. Als je voortdurend op zoek bent naar positieve dingen, zie je ook minder negatieve dingen. Je kunt je hersens daarvoor trainen. Hoe je dat doet? De beste en snelste manier is door een lijst te maken van alle goede dingen in je leven. Dat klinkt heel simpel en dat is het ook. Als je elke dag drie goede dingen opschrijft, train je je hersens in minder dan vijf minuten per dag om beter te worden in het opmerken van positieve dingen en mogelijkheden voor groei. En omdat we maar op een paar dingen tegelijk gericht kunnen zijn, worden op hetzelfde moment negatieve dingen naar de achtergrond verplaatst.

Als je dit een week doet, merk je daar nog een half jaar effect van. Dat is wel de moeite waard om een tijdje te proberen, toch. Doe je mee?

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Nature quest

2014-06-29 16.24.04Vorige week heb ik acht uur alleen, in stilte, in een cirkel van 3 meter, zonder te eten, zonder horloge en telefoon, zonder schrijfwaar, in een bos doorgebracht. Met alleen 1,5 liter water, extra kleren, een regenpak en een vuilniszak om op te zitten. Het idee was dat als je kunt ‘zijn met wat is’ er ruimte ontstaat om te dromen. De natuur als middel om jezelf te verbinden met een groter bewustzijn. Wie ben je als je niets meer hebt?

‘Zijn met wat is’ viel mij behoorlijk zwaar. Kriebelende beestjes, zoemende muggen, kwakende kikkers. Grote spinnen, teken, rode mieren, wespen. Maar vooral de kou. Ik had een T-shirt, blouse, twee truien, regenjas en spijkerbroek en regenbroek aan, en klappertandde van de kou. En van de stress. Want ik had geen boom om tegenaan te zitten, daar sprongen namelijk grote kikkers rond, dus ik kon niet lekker zitten, niet leunen, en liggen met al dat gekruip en gezoem en getrippel en gespring om me heen… dat ging ik dus echt niet doen. Toch wel. Dat was mijn grootste overwinning van de dag. Dat ik ben gaan liggen, steeds opnieuw, tussen alles wat daar tussen de bladeren rondkroop. En af en toe lukte het me ook om daar in te ontspannen, en hoorde ik de vele vogels, en zag ik ze ook tussen de bladeren van de enorme boom waar ik onder lag. Maar meestal waren al die kriebelbeestjes heel groot in mijn gedachten. Te groot om er wat voor droom dan ook in toe te laten.

Toen ik dacht op de helft te zijn waren er acht uur verstreken. Mijn nature quest was voorbij en de warme paddenstoelensoep smaakte hemels.

Hoewel ik probeerde niets te verwachten, was ik toch teleurgesteld. De natuur had me geen duidelijkheid verschaft over welke richting mijn leven op zou moeten. Ik had geen onverwachte bewegwijzerde paden in mijn hoofd gevonden.

Inmiddels is het drie dagen later. Geef je nature quest de komende dagen de ruimte om voor je te werken, zoiets zei Arjan Vergeer na afloop. Zie het als een zaadje dat je geplant hebt. Geef het af en toe water, maar ga het niet steeds opgraven om te kijken of het al gegroeid is. Er is wel iets aan het groeien vanbinnen. Niet sinds vorige week, het zaadje was al eerder geplant, maar het heeft vorige week vers water en verse aarde geproefd. Het wil omhoog. Mijn zaadje roept om avontuur. Meer tussen de teken en enge spinnen zitten. Meer kou tot op het bot. Meer overwinningen op mezelf. Meer uitdagingen. Meer buiten mijn comfortzone.

Welke avonturen ga jij aan?

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Help me out

20170412_093630Ik heb de afgelopen maand heel hard nagedacht over mijn kernwaarden en ben uiteindelijk op deze vijf uitgekomen: (Zelf)liefde, Groei, Positiviteit, Vertrouwen en Creativiteit. Deze vijf waarden zijn waar ik voor sta.20170412_093530

Bij mijn kernwaarde Positiviteit merkte ik iets eigenaardigs op. Namelijk dat ik vooral in mijn uitingen, in mijn spreken, vaak helemaal niet positief ben. Ik praat meer over problemen dan over successen. En meer over zorgen dan over mooie ideeën. Toch zie ik mezelf wel als een positief mens. En ik vind positiviteit echt belangrijk.

20170412_093602Waarom is het dan zo moeilijk om me positief over mezelf en mijn leven uit te laten? Ik denk dat het vooral te maken heeft met controle. Als ik me negatief uit over bepaalde dingen, dek ik mezelf als het ware in. Het kan alleen maar meevallen als je bent voorbereid op het ergste. Het voelt denk ik kwetsbaarder om positief in je uitingen te zijn. Minder vrijblijvend ook. Want als alles mooi en aardig is, waarom ben je dan niet übergelukkig?20170412_093616

De vorige 365 dagen succesvol-seminar ging over overvloed. Ik leerde dat hoe je denkt over geld ook is hoe je denkt over je eigen talent en de liefde, en ontdekte in mijn overtuigingen over geld (en liefde en potentieel) hetzelfde mechanisme als hierboven. Ik vind het belangrijk om er positief over te zijn, maar tegelijkertijd leg ik mezelf een soort verbod op om te zeggen dat ik geld, liefde en potentieel heb. Zo veel negativiteit, terwijl ik ervan overtuigd ben dat het beter is om me positief uit te laten. 20170412_093547

Ik kom er niet zo goed uit. Wie weet iets zinnigs te zeggen over dit mechanisme? Help me out…

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Kleine gelukjes

20170408_095808Waarom mijn blog in het begin zo goed voor mij werkte, was doordat ik bewuster begon te leven. Met meer aandacht in het moment, zou je kunnen zeggen. Ik had altijd wel oog gehad voor mooie wondertjes in de natuur, mooie luchten, overvliegende vogels, een fijne ontmoeting, een diep gesprek, maar had deze mooie dingen nooit eerder zo duidelijk binnen laten komen als geluksmomenten. Als je dat wel doet, moet je gewoon erkennen dat er best veel momenten van geluk zijn op een dag. En in het verlengde daarvan: dat je eigenlijk best gelukkig bent.

20170409_111517Ik ben gelukkig. Maar ik mag weer wat meer gaan stilstaan bij alle dingen om me heen die me een geluksgevoel geven. Ik zit in standje citroen, en het wordt hoog tijd dat dat verandert. Ik kan er allerlei oorzaken, argumenten, uitleg en excuses zelfs voor aandragen, maar daar gaat het niet om. Ik moet weer limonade maken!

20170408_100057

Mijn geluksmomenten van vandaag (in willekeurige volgorde): bloeiende Forsythia in de tuin; af en aan vliegende koolmeesjes met halve struiken in hun bek die ze met de grootste moeite hun vogelhuisje binnen krijgen; mijn dochtertje die als een trots poppenmoedertje met haar pandabeer in de buggy aan de wandel is; het zonnetje; ontluikende bloesems aan mijn appel- en perenboom; een hardgekookt eitje met avocado op mijn boterham; picknick in het park; een warm bad.

Wat zijn jouw geluksmomenten?

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.