Herfst in mij

herfstbladerenIk ben altijd gek geweest op de herfst. Die spectaculaire kleuren in de natuur, kastanjes, hazelnoten en beukenootjes, rood-witte paddenstoelen die zo uit een sprookjesboek te lijken zijn weggelopen, ik vind het geweldig. Het grappige vind ik dat juist ik, die niet zo van verandering houd, deze verandering in de natuur ervaar als iets prachtigs en elk jaar opnieuw de les tot me door laat dringen dat verandering nodig is om tot nieuwe dingen te komen. Dat vertaal ik dan naar mijn eigen leven. Ik stel mezelf de vraag wat ik los mag laten om in het voorjaar weer mooi en krachtig tot bloei te komen: wat zijn mijn herfstbladeren?

Als ik een boom ben, hang ik vol met angsten. Angst voor het donker, angst voor alleen thuis zijn, voor harde onverwachte geluiden. Angst om te falen, om niet te voldoen aan andermans verwachtingen, om niet te voldoen aan mijn eigen torenhoge verwachtingen. Angst om op te vallen, om anders te zijn, om raar te zijn.

Zo spectaculair als echte bomen dat doen zal ik mijn angsten niet van me af werpen, maar ik ben wel wat met mijn takken aan het schudden. Mijn angsten zwaaien heen en weer. Het zou maar zo kunnen dat er vandaag of morgen es eentje loslaat. En dan een paar dagen of weken of maanden later misschien nog wel eentje, of twee. Ik blijf gewoon mijn takken schudden. Het is herfst. Niet alleen buiten. Ook hier binnen zijn mijn bladeren voorzichtig aan het verkleuren.

[blog_subscription_form]

Afgewezen

Hoewel je er echt niet dood van gaat, is het een angst die veel mensen kennen: de angst om afgewezen te worden. Vaak is de angst zo enorm dat het veiliger voelt om sommige dingen niet aan te gaan of bepaalde situaties uit de weg te gaan dan nieuwe dingen te proberen. Dat maakt het scala aan mogelijkheden en kansen wel wat beperkt. Want stel dat je nou niet bang zou zijn om afgewezen te worden, stel dat het je niet uit zou maken wat een ander van je denkt of vindt, wat zou je dan niet allemaal kunnen doen!Sterker dan afwijzing

Jia Jiang droomde ervan om zijn eigen bedrijf te beginnen. Als kind al wist hij dat hij ondernemer wilde worden. Maar de angst om afgewezen te worden, weerhield hem ervan zijn droom na te jagen. Hij daagde zichzelf uit om iets met die angst te doen. Honderd dagen lang zocht hij bewust afwijzing op. Hij belde bijvoorbeeld bij een wildvreemde aan met de vraag of hij in de tuin mocht voetballen en vroeg een andere wildvreemde of hij 100 dollar mocht lenen. Hij merkte dat hij niet dood ging als hij nee als antwoord kreeg, en dat er soms zelfs een onverwacht ja volgde, met allerlei leuke en spannende situaties als gevolg.

Het boek dat hij daarover schreef, Sterker dan afwijzing, is een aanrader. Het zette mij er in elk geval toe aan om van dit boek een recensie-exemplaar aan te vragen, waarbij de verwachte nee en het verwachte hoongelach om mijn ‘blogje’ uitbleven, en ik een exemplaar toegestuurd kreeg. Het zette me ertoe aan weer een paar tijdschriften te benaderen met artikelvoorstellen, waar ik weliswaar tot op de dag van vandaag geen antwoord op heb gekregen, maar ik leef nog. Het zette me ertoe aan advies te vragen bij het kopen van een mamafiets, want so what als je uitgelachen wordt omdat je het allemaal niet weet. En nu fietsen mijn meisje en ik lekker rond. Maar ik ben er nog niet klaar mee. Eigenlijk kon ik niet goed bedenken wat ik echt graag zou willen, maar niet aanga omdat ik bang ben voor afwijzing of mislukking. Daarvoor ga ik een ander boek raadplegen, De lijst van Yuval Abramovitz. Daarover volgende week meer.

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.