La la lente…

IMG_20140309_152331

Wat was het een heerlijk weekend. Begin maart en het voelt als zomer. Ik heb in mijn T-shirtje langs de IJssel gefietst, rosébier gedronken op een terrasje, een enkel lammetje in een wei toegezongen en overvliegende reigers nagewuifd. Elke keer verrukte kreetjes geslaakt bij weer een boom met roze bloesems. Mannen op heuse klompen begroet. Stadsmeisje op het platteland.

Stroom maar binnen met die vitamine D. Geweldig toch dat het goed voor je gezondheid is om naar buiten te gaan als de zon schijnt. Dat maakt het een stuk makkelijker om goed voor jezelf te zorgen. En aangenamer. Mijn voornemen voor deze lente en zomer: elke dag minstens een uur weg van mijn computer en een wandeling of fietstochtje maken. Ik heb er nu al zin in.    

Openlucht bioscoop

IMG_20140305_124714

Maak Limonade. Wat bedoel ik daar dan eigenlijk mee, vroeg ik me af toen ik vanmorgen langs de IJssel fietste. Nou gewoon, antwoordde een stemmetje in mij: ook de leuke dingen zien. Zodat de citroenen even naar de achtergrond verdwijnen. Prompt stond ik op de rem, omdat er boven mij een soort gevecht al zag het er meer uit als een dans- gaande was tussen een roofvogel en een veel kleiner vogeltje, dat zich niet alleen dapper verdedigde tegen zijn veel grotere gevleugelde soortgenoot, maar zelfs heldhaftig tot de aanval over ging. Ik zette mijn fiets aan de kant van de weg en genoot van het schouwspel. Dit dus, dacht ik. Dit is limonade maken: oog hebben voor de mooie dingen om me heen. De citroenen de citroenen laten. De tijd nemen om langs de kant van de weg naar de lucht te staren. En de verbaasde blikken van voorbijgangers gewoon van me af te laten glijden. Voelen dat de wind die de vogels boven me in beweging houdt dezelfde is als die voorzichtig over mijn gezicht strijkt. Ik voel me een klein moment helemaal verbonden met vogels, lucht, weilanden, rivier. En de kleine vogel won!