Twee gegeven weken

Inmiddels zit mijn tweede week geven er bijna op. En opnieuw las ik een roman die zo op het eerste gezicht niets met geven te maken heeft en me toch weer prachtige lessen meegaf over dit onderwerp. Zoals de kraai vliegt van Deventer schrijver Jan van Kessel speelt in een klein dorpje in Montana met 23 inwoners, waarvan je er zeven vrij goed leert kennen. Ze weigeren zich aan te passen aan de wereld om hen heen, maar streven ernaar authentiek te leven. Te doen wat echt bij hen past, omdat ze daarmee zichzelf, maar ook de wereld en elkaar het best dienen. Leef je echt of ben je vooral bezig met overleven, is een vraag van hoofdpersoon Blase, wolkenkijker, die mij ook bezighoudt. Wat wil je het liefst doen en waarom doe je dat dan niet? Wat weerhoudt je ervan om te zijn wie je ten diepste bent?

Al deze mooie personages organiseren één keer per jaar een groot weggeeffeest. Dit vindt zijn oorsprong in een oude Indiaanse traditie. Het is allesbehalve een rommelmarkt, het gaat er juist om iets weg te geven dat je dierbaar is. Het gaat om loslaten, om onthechting. Jan van Kessel schrijft: “Het geeft ons de kans onszelf te vernieuwen. Het is net alsof je met een scrubborstel een laag van oude huidcellen eraf boent. Er ontstaat weer ruimte om te ademen.” Prachtig, toch?

Ik denk dat ik met het weggeven van mijn Ganesha’s en engelen een tijdje geleden een beetje van mezelf heb losgelaten. Wat ik de afgelopen week heb weggeven varieerde van verjaardagscadeautjes tot nog een Nepal donatie, van complimenten tot een etentje, van mooie stofjes tot geld voor een straatmuzikant. Ik ga de komende week geven in met het idee van ‘geven om mezelf te vernieuwen’. Kijken wat dat oplevert. Doet er nog iemand mee?

Vrijgevigheid is zo limonade

vriendschapWist je dat het heel erg limonade is om dingen te geven? Omdat je als je iets geeft, je bewust bent van wat je hebt en dat je iets te geven hebt. Bovendien verhoogt het je eigenwaarde en draagt het bij aan het geluk van anderen. Vrijgevigheid wordt  ook wel edelmoedigheid genoemd. Je geeft zonder iets terug te verwachten. Vooral dat is best moeilijk. Want het is natuurlijk ook leuk om iets te krijgen. Maar als je geeft met de insteek dat je er iets voor terug wil krijgen, is de edelmoedigheid er wel vanaf. Het geven waar ik het over heb, gaat niet om jou. Je geeft omdat je denkt dat een ander dat nodig heeft, kan gebruiken of daar gewoon simpelweg blij van wordt. Zonder verdere verwachtingen. Als dat lukt heb je echt gegeven, en daar word je en passant zelf ook nog eens blij van. Heb je stiekem toch een cadeautje teruggekregen…

Ik heb een leuke uitdaging voor jullie! Laten we de hele maand mei elke dag iets geven. Of dat nou een cadeautje is aan een vriend of vriendin, een beetje kleingeld aan de violist op straat of een welgemeende glimlach aan een onbekend iemand op straat. Spullen, aandacht, liefde. Deel eens een maandje heel gul uit! Jij bepaalt wat je geeft en aan wie.

Doen jullie mee?