Limonadeblik

regenboogLimonade is kijken. Echt kijken naar wat er is.
Een limonadeblik denkt niet.

Een somber-grijze regenachtige dag is geen sombere dag meer als je echt kijkt.
Wat je denkt dat grijs is, blijkt eigenlijk een waas van paars in zich te hebben. Met een tintje donkerblauw. De lucht is een grijs-blauw-paars papaverveld met hier en daar een witte lappen-picknickdeken.

En wat wit lijkt is niet wit, maar heel licht zomerblauw, en het wordt een slome beweging, een traag voorbij drijven van gekleurde eilandjes, terwijl op de voorgrond bomen in dikke bladerjassen prachtig staan te wezen.

Noem dat maar een sombere dag…

En op het moment dat je je deze limonadeblik hebt eigengemaakt, komt ie tevoorschijn, zomaar, uit het niets: een regenboog.

Hoeveel meer limonade wil je het hebben?

Raindrops keep falling on my head

regenbui4

Ik had er eigenlijk al spijt van. Van mijn column in de regionale krant over hoe ik als nieuwe inwoner Deventer ervaar. Want er moesten foto’s bij. En op die foto’s moest ik staan. En ik ben niet erg goed in foto’s. En dat is zacht uitgedrukt. Ik heb mijn ogen dicht, kijk scheel, lach alsof ik kiespijn heb, of toon een driedubbele onderkin. Mijn idee was om me dan erg op de achtergrond te houden, liefst zelfs van achteren op de foto te laten zetten. Maar daar was de redactiechef het niet mee eens.

Gisteren moest het gaan gebeuren. De foto’s voor bij mijn opgewekte, allemaal-naar-buiten zomercolumn. In de stromende regen. Hoe dat eruitzag? Park in de regen. Verregende terrasjes. Uitgestorven normaal gesproken leuke drukke winkelstraten. Al bij de eerste foto, voor de Grote of Lebuïnuskerk (Grote óf Lebuïnuskerk? hoor ik iemand nu vragen) stap ik in een grote regenplas en heb de rest van de dag doorweekte voeten. Mijn haar druppelt lusteloos meer regen op de grond. Voor het eerst sinds jaren heb ik weer eens mascara opgedaan en die loopt in zwarte strepen over mijn gezicht. Natuurlijk had ik het weerbericht wel gecheckt vanmorgen, maar me daar vervolgens niets van aangetrokken. Het is mei immers, eind mei nota bene. Dan hoort het geen hele dag te regenen. Dus had ik een zomers hemdje aan. Met een zomers vest. Zomerse, niet-waterdichte gympen. En geen paraplu.

Tsja. Ik had er al spijt van. Toen die chef over foto’s begon, leek de column daarmee een vroege dood te sterven. En toch. En toch. Het was wel leuk. Ik vind door de regen fietsen best wel leuk. En eigenlijk past zo’n verregend koppie wel bij mij. Misschien zou je zelfs kunnen stellen dat de lezer van mijn column meer waar voor zijn geld krijgt, misschien is het juist door die regen wel heel erg ‘ik’ geworden. Ik heb drie weken in India op natte voeten rondgelopen, omdat deze zelfde gympen op de eerste dag al waren nat geregend. En natuurlijk ga ik niet met een paraplu lopen in India. En niet op goede schoenen en in warme kleren, want in India hoort het gewoon warm te zijn. Kan ik toch niets aan doen als het dat niet is. Ja, eigenlijk ben ik het wel ten voeten uit, zoals de fotograaf mij gisteren heeft vastgelegd.

En dat dan vandaag het zonnetje weer lijkt te gaan schijnen, ach. Regen maakt lekkere limonade.

Bureautuin

IMG_20140307_144920

Het lijkt wel weer herfst ineens. Had ik net mijn zomerjurkjes tevoorschijn gehaald, kan ik ze weer opbergen. Mijn schoenen die nog nat zijn van gisteravond, heb ik verruild voor mijn warme pantoffels en op mijn flodderige zomerbroekje draag ik een dikke wintertrui. Het klinkt wel gezellig dat tikken van die regen op het dakraam, dat dan weer wel. En af en toe krijgt de dreigende lucht boven de volgroene bomen bijna iets magisch. Mijn warme Cup a Soupje versterkt het herfstgevoel.

Ik heb mezelf een papieren tuintje dat klaarlag om iemand anders blij mee te maken, cadeau gegeven. Als de zomer dan niet naar mij toe komt, dan sleep ik wel een zomers tuintje naar mijn eigen bureau toe. En alsof het zo moet zijn, belt mijn vriend op het moment dat ik me heel tevreden in mijn tuintje waan, met een leuke websitetip: www.noisli.com, waar je natuurgeluiden kan beluisteren. Nu heb ik niet alleen naast mijn laptop heel gezellig mijn tuintje staan, maar zingen er ook vogels in mijn werkkamer. Wat mij betreft mag het nog wel even door regenen, ik heb de zomer al in huis.