Winter Wonder Land 3

Mijn wintertafereel is af. Na de huisjes en de boompjes moesten er nog dieren komen om wat leven in het dorp te brengen. Die diertjes heb ik van zelf hardende witte klei gemaakt. 20161222_120848 Ik heb bakvormpjes gebruikt als mal. Even de klei goed door kneden en dan uitrollen tot een dikke lap, waar je vervolgens de dieren uitsteekt. Helaas stortte de eland in elkaar; die was te groot en te zwaar voor zijn zwakke pootjes van klei. Maar de eekhoorn, egel en vos lukten wel en vooral met deze vos ben ik erg blij. 20161222_121042

20161222_135030

20161224_192908

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Winter Wonder Land 2

Mijn wintertafereel groeit gestaag verder. Deze week is er een klein bosje bij gekomen. Via Marktplaats had ik tien kleine boomschijfjes gekocht. 20161218_114608Het is nog leuker om zelf een dikke tak tot schijfjes te zagen, maar ik kwam geen goede tak in het park naast de deur tegen. Ik heb gaatjes in de schijfjes geboord, en er kleine takjes in gestoken. 20161218_170038Het was niet eens nodig om ze vast te lijmen. Zo lijken het net boompjes.

Je kunt er eventueel voor een sneeuweffect nog wat poedersuiker overheen strooien, of gouden glitters voor een feestelijk effect.

20161218_194209

20161218_194356

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Woorden van sneeuw

20160211_140253Ik had voor vandaag een lentebericht voor jullie. Want tot zaterdag leek het voorjaar hard in aantocht. Ik had narcissen, bloesemende bomen en krokussen voor jullie op de foto verzameld, maar ja, toen kwam zondag. En zondag bracht sneeuw. En nu liggen die blijde hoopvolle bloemetjes onder een koude ijsdeken. Ik viel er spontaan van stil. Daarom het woord aan de dichter:

Vandaag is de wereld in winter gekleed

Vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou

ik ben vergeten om de herfst te huilen
ik heb niet gejuicht in de lente
mijn plezier om de zomer niet uitgebuit

misschien is de aarde wel omgerold
is de poolgrens verlegd
toen ik sliep

alles wat waar is is anders geworden

wie ben ik nog?

Mischa de Vreede
Uit: Met huid en hand

 

Maak Iets Maandag

20160124_210210Het zijn niet echt dagen die vragen om verfrissende limonade. Soms moet je dan gewoon thee maken van de citroenen die het leven je geeft. Lekkere verwarmende thee voor koude winterdagen. En als je die thee zelf maakt, in zelfgemaakte theezakjes met zelfgemaakte labels, dan is het stiekem ook nog eens heel erg limonade.

De theezakjes heb ik gemaakt van koffiefilters. Je knipt ze in de gewenste vorm, naait ze half dicht, vult ze met je theemengsel en naait ze dan helemaal dicht. 20160123_192748Voor mijn citroenthee heb ik groene thee als basis genomen en daar citroenmelisse, citroengras en citroenschil aan toegevoegd. Een verwarmende mix, die ook nog eens ontspannend werkt (citroenmelisse), helpt tegen verkoudheid (citroengras), een antibacteriele werking heeft en verjongt (citroen). Ik zal eerlijk toegeven dat ik al die geweldige eigenschappen van mijn tamelijk willekeurig bij elkaar geraapte thee-ingredienten pas naderhand ontdekte. Een verborgen talent.

20160124_121700In plaats van labels voor mijn theezakjes heb ik gele vlaggetjes aan de touwtjes gehangen. Zo wordt het drinken van een simpel kopje thee een klein feestje. 20160124_203443Geniet ervan!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Haar eerste sneeuw

sneeuwHaar oogjes gaan voorzichtig open. Ze vallen meteen weer dicht, maar springen ook direct weer open. En worden groter en groter. Ze zoekt mijn blik op de achterbank, haar vaders blik naast zich achter het stuur, en kijkt meteen weer door het autoraam naar buiten. Wat ziet ze? Grote sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden. Het is een magisch gezicht, ook als je het voor de zoveelste keer ziet. Maar voor haar is het nieuw. Haar eerste sneeuwvlokken!

Een jaar geleden liep ik zwanger door de sneeuw en stelde me voor hoe ik volgende winter (nu dus) met mijn kindje door de sneeuw zou lopen. Nu rijden we met de auto door een hevige sneeuwbui en mijn lieve meisje kijkt er als betoverd naar.

Tegen de grijze lucht tekenen de donkere dennenbomen zich af en op de voorgrond is het een af en aan vallen van helderwitte sneeuwvlokken. Mijn meisje is moe, doodmoe. Haar ogen willen dicht, maar zij verzet zich tegen de slaap. Ze kan haar blik niet losmaken van het sprookjesachtige buiten. We zijn Apeldoorn al voorbij. Door het witte wonderlandschap rijden we naar huis. Als we onze straat in komen, vallen haar ogen weer dicht.

Zolang mollen hopen maken…

Uitzicht werkkamerOngeveer een jaar geleden zat ik voor het eerst achter dit bureau door dit raam in de werkkamer naar buiten te kijken. Ik vroeg me toen af waar de treinen heen gingen die voorbij reden, inmiddels weet ik dat dat naar Zwolle en verder is. Ook toen waren de bomen kaal en keek ik uit op de gebouwen van het gezondheidscentrum aan de overkant van het spoor. Weet je trouwens dat bomen helemaal niet zo kaal zijn als misschien op het eerste gezicht lijkt. Er zitten geen bladeren aan, nee dat klopt, maar als je goed kijkt zie je dat al die takken weer uitlopen in kleinere takken en in nog kleinere takjes, bijna zo dun dat je je afvraagt hoe ze met deze windstoten aan de bomen vast kunnen blijven zitten, en een soort vleugeltjes, naar beneden hangend als kleine helikoptertjes. En de bomen aan de overkant van het spoor hebben zelfs hun stammen begroeid met klimop, dus daar is al helemaal niets kaals meer aan.
Op een verroest stuk rails zit een kauwtje haar verlangen, leed of honger uit te schreeuwen. Voelt ze dat ik naar haar kijk? Het ziet er somber uit buiten, het is een goede dag om binnen te blijven, dicht bij de verwarming met dikke sokken en een warme trui. Ik houd me vast aan de hoop dat het snel lente wordt. Gisteren vertelde iemand me dat de mollen nog hopen maken. Dat betekent dat het niet kouder gaat worden voorlopig. Zolang de mollen hopen maken, is het goed. Mijn kauwtje is terug. En weer weg. Misschien is ze de lente halen…