Categorie archief: illustratie

Echte citroenlimonade

Sinds ik limonade maak, kom ik ze overal tegen. Limonades. Letterlijke bedoel ik dan. Op borden bij cafés zie ik limonades aangeprezen worden en in winkels valt mijn oog op mooie flessen limonade waar vaak ook nog zijdelings citroenen bij betrokken zijn. Niet gek natuurlijk, wat je aandacht geeft, groeit, daar gaat het hele –niet letterlijke- limonade maken natuurlijk om, maar toch.

2014-09-17 16.31.082014-09-17 16.26.21Vorige week zag ik in Zwolle prachtige flessen citroenlimonade.
Bekentenis: ik houd niet van citroenlimonade. Logisch als je ook niet van citroenen houdt. Maar deze fles was zo mooi. Ik werd de winkel ingezogen en die bleek helemaal vol te staan met mooie interessante flessen. Zelfs Hooghoudt –die van de jenever- bleek een citroenlimonade in het assortiment te hebben. Ik liep door de winkel zoals ik door een slijterij loop, verlekkerd om me heen kijkend, zin om van alles meteen een borrelglas vol te schenken. En dan met mijn pantoffels aan op de bank, kat op schoot.

De vriendelijke dame van Het Hanze Huis liet ons de limoenlimonade proeven en vertelde dat ze alleen producten in de winkel verkoopt van familiebedrijven in Hanzesteden, die al sinds 1800 kwaliteitsproducten fabriceren. Leuk concept, toch? Maar uiteindelijk ben ik zonder citroenlimonade de deur uit gegaan. (maar mét viooltjessiroop, want daar was ik een tijdje geleden naar op zoek, weet je nog?)

Nou ja, een lange inleiding om uit te leggen waarom ik vandaag citroenlimonade ben gaan maken. Ik was gewoon geïnspireerd geraakt door die mooie winkel met al die mooie flessen. En ik dacht: als dat er allemaal zo mooi uitziet en citroenlimonade van zoveel verschillende merken op de markt is, dan kan het toch eigenlijk niet zo vies zijn als ik denk dat het is. Dus ben ik zelf aan de slag gegaan.

citroensiroop

Ik had te weinig voor een literfles en teveel voor een flesje van 250 ml. Dus nu heb ik 250 ml citroenlimoensiroop en de rest heb ik met munt en water in de grote fles gegoten als kant-en-klare limonade. En guess what: ‘t is hartstikke lekker!

DSCN5283

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Jammie… yoga

namastéWat heerlijk, de yoga is weer begonnen. Nu, na mijn eerste les weer, begrijp ik niet hoe ik het zes weken heb volgehouden zonder. Mijn lichaam is stijf, maar stribbelt allesbehalve tegen als ik me door de verschillende houdingen heen worstel, links en rechts door elkaar haal, inadem als ik moet uitademen. Mijn lichaam heeft de yoga ook gemist.

Wat ik vooral gemist heb, is het moment erna. Het moment van na de les naar buiten stappen, door de stad en door het park naar huis fietsen, en voelen dat ik open sta. De zon verwarmt me als altijd, maar nu voel ik dat in elk lichaamsdeel, in elke cel. Net zoals ik de wolken boven me in mijn lichaam voel drijven. De bomen, de zwanen in de vijver van het park, we zijn verbonden.

Natuurlijk heb je weleens ananas gegeten, maar heb je het weleens echt geproefd? Ik kan het je aanraden. Na mijn yogales proef ik niet alleen hoe zoet en sappig de ananas is, ik proef ook de zon die ‘m beschenen heeft, de regen die ‘m beregend heeft, de aarde die ‘m gevoed heeft, de hele plant proef ik. Ik proef de ananas zoals die is, maar ook hoe die zo geworden is.

Yoga is echt zo limonade. In elk geval voor mij. Yoga is mijn limonade voor de ziel.

Make lemonade, not war

vreedesduif 2Geheel terecht werd ik er na mijn vorige blogpost op gewezen dat een koude douche oorlogsgeweld niet stil krijgt. Limonade maken helpt niet tegen wereldrampen en oorlogen. Terwijl het nieuws over Israël en rampvlucht MH 17 de kranten beheerst, is er op veel meer plekken in de wereld oorlog, gaan er mensen dood van de honger, stort het volgende vliegtuig neer. Ik ben geneigd om te zeggen dat haat de grondstof is van oorlog. Haat en een zucht naar macht en geld. Maar dat is natuurlijk veel te makkelijk. Zelfbescherming is ook een grondstof van oorlog, en zelfbescherming ziet er helaas voor iedereen anders uit. Ik denk dat ieder volk en ieder mens een eigen interne vijand heeft. Angsten, vooroordelen, jaloezie, onzekerheid. Ik noem maar wat. Om die niet te hoeven bevechten, rekenen we met elkaar af.

Ik zou willen dat ik de wereld een vreedzame plek kon maken, waarin niet gevochten werd en niemand van de honger hoefde om te komen. Maar dat kan ik niet. De bijdrage die ik kan leveren is zelf een zo goed mogelijk leven leven. Een beetje liefde verspreiden om me heen. In die zin geloof ik dat limonade maken de wereld kan redden. In de eerste plaats mijn wereld, jouw wereld, en ik hoop dat het zich dan als een limonadevlekje verder verspreidt. Als iedereen zijn eigen citroenen te lijf ging in plaats van elkaar, als iedereen limonade zou maken van zijn eigen interne vijanden, zou de wereld een betere plek zijn. Daar ben ik van overtuigd. Wees de verandering die je in de wereld wilt zien, zei Mahatma Gandhi. Als je honderd mensen niet kunt helpen, help er dan een, zei Moeder Theresa. Haat wordt niet door haat overwonnen; haat wordt door liefde overwonnen, sprak Boeddha. Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden, zei Jezus.

Make lemonade, not war, zeg ik. Smeek ik. Het is een gebed.