Met een klein meisje met afwisselend en door elkaar waterpokken, vier nieuwe tandjes en buikgriep was de tijd om iets te maken voor deze Maak Iets Maandag wel erg beperkt. Geen geknip en geplak deze keer, de naaimachine is niet van zijn plek geweest en zelfs mijn schilderspullen kwamen er deze keer niet aan te pas. En toch is ie leuk… mijn limonadetuintje.
Ik heb een oude mal voor votiefkaarsen, die al heel lang onbenut op een nieuwe bestemming stond te wachten, gebruikt als basis voor mijn tuintje. Zand erin, zaadjes en weer wat zand, en af en toe wat water. Zo simpel is het. En met wat leuke papiertjes maakte ik een vrolijke vlaggenslinger om het helemaal feestelijk te maken.
In mijn limonadetuintje heb ik uiteraard alleen dingen gezaaid waar ik later dit jaar limonade van kan maken. Anijs. Munt. Lavendel. Kamille. Citroenmelisse. Vooral de anijs en kamille hebben er al zin in.
Ik verklaar hierbij het limonadeseizoen voor geopend!
Maar voordat je limonade kan maken van zulke citroengele gedachten, moet je je er bewust van zijn. Ik had een artikel geschreven voor een tijdschrift waar ik graag voor zou willen schrijven en al mijn positiefste gedachten gedacht nadat ik het artikel had aangeboden. Ze namen het idee wel, maar zonder mij de credits daarvoor te geven of mijn artikel te plaatsen. Natuurlijk is dat ook een stukje ‘niet erg aardig’, maar dat is iets waar ik geen invloed op kan uitoefenen. Als ik me daar op zou richten, maak ik een slachtoffer van mezelf en geef ik elke verantwoordelijkheid uit handen; daar heb ik helemaal niks aan. Waarom is het dan, ondanks mijn positieve gedachten, weer niet gelukt om een nieuwe leuke opdrachtgever aan mijn haak te slaan? Omdat er een joekel van een citroenige gedachte in mijn hoofd zat: JE BENT NIET GOED GENOEG.
Lente
De positieve psychologie heeft wetenschappelijke bewijzen dat positief in het leven staan –limonade maken dus- gelukkiger maakt. Niet dat je er ook maar iets mee verandert aan je levensomstandigheden, maar wel aan de manier waarop je die omstandigheden ervaart. Limonade heeft niets te maken met het creëren van je eigen geluk, met de maakbaarheid van je bestaan. Limonade gaat om je reactie op wat er gebeurt in je leven, om je heen. Ik geloof niet dat je zelf in de hand hebt wat je overkomt, ik geloof niet dat je zelf schuld hebt aan vervelende dingen die je overkomen. Ik geloof wel dat je zelf in de hand hebt hoe je op die dingen reageert. Daar zit je kans om limonade te maken.
Wat het me gebracht heeft? In elk geval het schokkende besef dat bijna alles dat je in de supermarkt koopt, suiker bevat. Het droevige besef ook dat alle vegetarische vleesvervangers suiker bevatten. De ontdekking dat havermoutpap heerlijk comfortfood is als ontbijt. Dat je prima en gezond kunt lunchen met een omelet met spinazie en tomaat of met paprikasoep. En dat je van courgette pastasliertjes kunt maken, waardoor je denkt pasta te eten, terwijl dat eigenlijk niet zo is. Dat quinoa echt heel lekker is en prima werkt als rijstvervanger. Dat je ook ‘rijst’ kunt maken van bloemkool. Dat je goed stamppot kunt maken met knolselderij in plaats van aardappels. Dat een pak diepvriesfruit in de blender heerlijk suikervrij ijs oplevert. Dat je van havermout en amandelmeel ook best appeltaart kunt bakken. En dat avocado bij zowat alles lekker is. O ja, en dat je van zoete aardappel echt superlekkere ovenfriet maakt (ik denk dat dit echt een gat de markt is).
Ik had voor vandaag een lentebericht voor jullie. Want tot zaterdag leek het voorjaar hard in aantocht. Ik had narcissen, bloesemende bomen en krokussen voor jullie op de foto verzameld, maar ja, toen kwam zondag. En zondag bracht sneeuw. En nu liggen die blijde hoopvolle bloemetjes onder een koude ijsdeken. Ik viel er spontaan van stil. Daarom het woord aan de dichter:
Maak Limonade 