Met Pasen in het vooruitzicht kan het natuurlijk niet anders dan dat deze Maak Iets Maandag iets met Pasen te maken heeft. En dat moet ik er bij zeggen, want de creaties zijn dermate mislukt dat je er zonder deze uitleg waarschijnlijks niets pasigs bij zou denken. Wat het zijn? Paaskuikens! Haha, nee, zo zien ze er inderdaad niet uit! Het lijken meer uilskuikens. Ach, in het leven van een fröbelende limonademaker mag ook wel eens iets mislukken toch.
Maar mocht je mijn misbaksels toch ook willen maken, dan doe je dat als volgt:
Je maakt eerst een aantal pompons. 
Knip daarvan van karton twee evengrote cirkels en knip er een m
iddencirkel uit. Leg de twee cirkels op elkaar en omwikkel ze met garen in de kleur die je wil. Als je niet verder kan knip je voorzichtig de twee cirkels van elkaar los en knoop je er een touw omheen, 
zodat je pompom niet uit elkaar valt. Maak er zo een aantal in verschillende kleuren. Vorig jaar had ik er een leuke paasslinger van gemaakt. Dit jaar moesten het dus paaskuikens worden. Naai of lijm daarvoor twee pompoms op elkaar. Plak er kraaltjes of oogjes op en maak van vilt of knutselfoam een snaveltje dat je tussen de draadjes vastlijmt.
Mochten jouw Paaskuikens beter lukken dan de mijne, laat je me dan even een fotootje zien? 
Ik ben aan het knutselen geslagen met dennenappels. Ik heb er een paar wit geschilderd als ondergrond, maar eigenlijk vind ik de niet-beschilderde leuker. Omdat mijn dochtertje helemaal weg is van uilen, wilde ik uiltjes maken. En dat is dus echt gewoon doodsimpel. Uit vilt heb ik vleugels en ogen geknipt en dan heb je alleen nog maar een goede lijm nodig die het vilt op de dennenappel vastplakt (Ik heb Kyri superlijm gebruikt en die plakt echt geweldig). De andere dennenappels heb ik beplakt met gekleurde bolletjes die ik bij de Zeeman zag liggen. Hartstikke feestelijk, die kunnen blijven staan tot kerst.
Ooit maakte ik een knuffel voor mijn toekomstige kindje. Er volgden er meer, alleen het kindje liet op zich wachten. De knuffels verdwenen in een kist. Maar toen kwam het kindje toch. En dat mooie, lieve, schattige meisje begint nu te knuffelen. Dat gaat als volgt. Zij plukt een knuffel uit de vensterbank, geeft die aan mama (mij dus), en als ik de knuffel dan even geknuffeld heb, wil zij ook. Dat doet ze op dezelfde overdreven manier als ik en met een trotse gelukzalige uitdrukking op haar gezicht. Te schattig. Zo schattig dat mijn knuffelgenen er geen genoeg van krijgen om meer knuffels te maken. Weer knuffels dus op deze Maak Iets Maandag.
Eigenlijk had het een jurkje moeten worden voor mijn kleine meisje, maar toen ik zag wat ik allemaal aan kleding van mezelf bewaard had om er voor haar jurkjes van te maken, dacht ik dat het misschien beter was om met dit jurkje iets anders te doen. De print vond ik leuk genoeg om er een knuffel van te maken. Dat doe je als volgt:
Eerst knip je de afbeelding uit.
Leg de voor- en achterkant van je knuffel met de goede kanten op elkaar. Speld ze vast, en naai de knuffel dicht. -Ik heb dat met de hand gedaan, maar met de naaimachine gaat het ongetwijfeld een stuk sneller.- Als je er net als ik een labeltje in wilt naaien, moet je die naar de binnenkant steken en mee naaien.
Vorige week werd mijn lieve meisje 1 jaar. Uiteraard moesten er slingers hangen, en voor een deel maakte ik die zelf. Van kleertjes die haar te klein waren geworden, maar die ik niet door kon geven (vanwege vlekken of gaten) of waaraan ik eigenlijk te gehecht was om ze weg te doen. Een vlaggetjes-slinger met herinneringen van het hele afgelopen jaar.
De voorkant van mijn slinger is dus hetzelfde als de achterkant. Als je alle vlaggetjes genaaid hebt, speld je ze op een lint en naai je ze in een keer vast. Voila: klaar is je slinger. 
Terwijl ik eerder gemaakte etagères weg doe, maak ik tegelijkertijd toch ook nog nieuwe dingen met oud serviesgoed. Want hoewel ik mijn collectie van twee grote kisten heb teruggebracht tot één klein doosje, verleidt de inhoud van dat ene doosje zeker nog wel tot stapelen, plakken en gekke combinaties maken.
Voor de blaadjes haak je steeds 3 lossen en een dubbel stokje in een steek en dan een dubbel stokje en 3 lossen in de volgende steek. Dat doe je vijf keer, dan heb je een bloemetje met vijf blaadjes.
Het zijn niet echt dagen die vragen om verfrissende limonade. Soms moet je dan gewoon thee maken van de citroenen die het leven je geeft. Lekkere verwarmende thee voor koude winterdagen. En als je die thee zelf maakt, in zelfgemaakte theezakjes met zelfgemaakte labels, dan is het stiekem ook nog eens heel erg limonade.
Voor mijn citroenthee heb ik groene thee als basis genomen en daar citroenmelisse, citroengras en citroenschil aan toegevoegd. Een verwarmende mix, die ook nog eens ontspannend werkt (citroenmelisse), helpt tegen verkoudheid (citroengras), een antibacteriele werking heeft en verjongt (citroen). Ik zal eerlijk toegeven dat ik al die geweldige eigenschappen van mijn tamelijk willekeurig bij elkaar geraapte thee-ingredienten pas naderhand ontdekte. Een verborgen talent.
In plaats van labels voor mijn theezakjes heb ik gele vlaggetjes aan de touwtjes gehangen. Zo wordt het drinken van een simpel kopje thee een klein feestje. 
Geniet ervan!
Die heb ik helemaal met groene tinten wol omwikkeld. Het is even wat werk, maar het ziet er leuk uit.
De engeltjes van was heb ik eerder al gemaakt. Gewoon een kwestie van kaarsvet smelten, op een bakplaat schenken en als de was begint te stollen, er vormpjes uit steken. En vooral niet vergeten er een gaatje in te prikken, zodat je ze kan ophangen.
De hangers van klei maak je eigenlijk op dezelfde manier. Ik heb eenvoudige zelf hardende kinderklei gebruikt. De klei even kneden, vervolgens uitrollen tot een plak en er dan vormpjes uitsteken. Als je langs de randen gaatjes prikt, kun je daar met wol of garen leuk doorheen borduren.
Ik heb steeds twee ongeveer even grote bladeren voor een hanger gebruikt. De bladeren goed stevig in de klei rollen met een deegroller en dan voorzichtig los trekken.
Maak Limonade 