Winter Wonder Land

Deze hele maand is het Winter Wonder Land in huize Limonade. En dat zonder een echte kerstboom. Op onze Nepalese vitrinewagen is een wintertafereel aan het ontstaan, waarvan ik je vandaag een eerste stukje laat zien en de komende weken de rest.

dsc_0267

Mijn eerste Winter Wonder Land-project is een kerstdorpje. Van melk- en yoghurtpakken en ander karton heb ik huisjes gemaakt. kersthuisjes3Met een scherp mesje heb ik raampjes en sterretjes uitgesneden, zodat er licht doorheen kan schijnen. kersthuisjes4Ik heb alles wit geverfd met goed dekkende acrylverf en hier en daar wat glitter overheen gestrooid. Led-lampjes erin en je hebt een hartstikke feestelijk tafereel.
Als ondergrond ligt er een sneeuwkleed op de kast.

dsc_0266-1

dsc_0268

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Limonade voor pakjesavond

Echt lekker weer voor een verfrissende limonade is het niet meer, maar je kunt natuurlijk wel een siroop maken die je met warm water mengt. En dan heb je ineens een perfecte limonade voor deze koude dagen. Ik heb de ingrediënten voor de siroop in een weckpot verzameld in plaats van in een fles. Dat ziet er wel zo feestelijk uit.

Recept voor sinaasappel-kaneelsiroop20161204_212914

1 sinaasappel
2 kaneelstokjes
honing of agavesiroop

Schrob de sinaasappel goed schoon en snijd hem dan in plakjes. Snijd die plakjes in vieren en doe de helft van die sinaasappelstukjes in de weckpot. Doe er twee kaneelstokjes bij en schenk er dan honing of agavesiroop overheen. Roer het met een lepel goed door elkaar. Voeg dan de resterende sinaasappelstukjes toe en schenk ook hier weer honing of agavesiroop overheen tot de pot vol zit. Omdat ik er wel heel veel bij moest schenken, heb ik nog een mandarijntjes aan mijn siroop toegevoegd, zodat ik minder honing hoefde te gebruiken om de pot vol te krijgen. Zet de pot een nacht weg, zodat alle ingrediënten goed hun smaak aan de siroop kunnen afgeven.

Schep een lepeltje siroop in een kopje warm water en je hebt een heerlijk warm, feestelijk drankje voor vanavond bij de cadeaus en pepernoten. Geniet ervan!20161205_111054

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Inpakken op Maak Iets Maandag

Ik vind het erg leuk om met Sinterklaas allemaal zelfgemaakte cadeautjes te geven, maar met een aantal kinderen dat nog gelooft in de beste man leek me dat voor dit jaar geen goed idee. Daarom heb ik dit jaar alleen het cadeaupapier zelfgemaakt, en daar kun je al druk genoeg mee zijn.

Ik heb een grote rol tekenpapier als basis gebruikt voor mijn cadeaupapier. Dat ben ik te lijf gegaan met ecoline, 20161126_192357waarmee ik in twee kleuren gewoon strepen heb getrokken, lekker slordig, want je mag best zien dat het handwerk is. En met acrylverf. Daarmee kan je veel dikkere lagen verven, wat het een voller effect geeft. Ik heb er hele vlakken mee geschilderd, maar ook korte streepjes gezet 20161124_212449en ik heb ermee gestempeld (met zelfgemaakte stempels). 20161124_202029

Het rood geverfde pakpapier heb ik beplakt met confetti die ik uit mooi glimmend papier had geperforeerd. 20161126_201016Op het blauwe papier heb ik een maan geschilderd en sterren gestempeld en toen heb ik er echte takjes op geplakt, zodat het eruitziet als een bos in een winternacht. Daaronder heb ik Zie de maan schijnt door de bomen gestempeld, maar dat is -helaas- niet op het cadeautje terechtgekomen, omdat het cadeautje te klein was.  20161126_132533

20161126_201512

Als labels heb ik uit gekleurd papier dierfiguren geknipt (hier heb ik bakvormpjes voor gebruikt) en daar heb ik de namen van de ontvangers op gestempeld. 20161126_141503

Ik heb voor de volgende pakjes ook nog feestslingers gemaakt om om de pakjes heen te binden, maar nog niet alle cadeautjes zijn binnen. Om een vlaggetjesslinger te maken, knip je ruiten uit papier en die vouw je dubbel. En dan lijm je er een touwtje tussen. Om een slinger van rondjes te maken, knip je uit glimmend papier gelijke rondjes en die stik je met de hand of op de naaimachine aan elkaar vast. Als je zo’n slinger om een cadeautje bindt, hoef je het papier niet eens te schilderen, stempelen of beplakken. Ik zal in de loop van de week deze blog aanvullen met foto’s van de andere pakjes.

Maar eigenlijk ziet het er zo toch al heel feestelijk uit, vind je niet?dsc_0178

dsc_0180

dsc_0187

Ook leuk is het om je cadeaupapier met tekst te versieren. Anke, die jullie wel kennen van het lesje handlettering van een paar weken geleden, schreef een leuke blog over het handletteren van cadeaupapier, die kun je hier lezen.

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Limonademaker Elze van den Akker

Misschien ken je ze wel, de geweldige dopknopen van Pou-Belle Design, gemaakt van plastic doppen van flessen. Ik heb ze al regelmatig aan mensen cadeau gegeven, en vroeg me af wie er eigenlijk achter dit geweldige idee zat. Een klein speurtochtje leidde me naar Elze van den Akker. Behalve die leuke knopen maakt zij nog meer kunstvoorwerpen van afval. Af-Val Kunst, Pou-Belle Design dus. Helemaal limonade! Een paar vragen aan Elze van den Akker:elze-liggend-low-res

Hoe ben je op het idee gekomen om afval te gebruiken om kunst van te maken?
“Ik ben van oorsprong theatermaker. Ik maak objecten en decors en daarbij gebruikte ik altijd al alles wat ik om me heen zie. Ik was er dus al in getraind om in een voorwerp de mogelijkheid van duizenden andere dingen te zien. Omdat ik zulke positieve reacties kreeg op mijn decors, leek het me leuk om ook dingen te gaan maken die mensen kunnen kopen. Daarbij wilde ik dan mijn talent om dingen anders te zien dan ze zijn inzetten om mensen ook anders te laten kijken naar afval. Want als ik door de supermarkt loop, zie ik hele mooie verpakkingen, die door iemand ontworpen zijn om ons te verleiden ze te kopen. Zonde dat die verpakkingen na gebruik in de vuilnisbak belanden. Ik gebruik dat ‘afval’ om iets te maken dat mensen weer kunnen gebruiken.”

Je maakt lampen (waaronder de limonadethingie, gemaakt van limonadepoederpotten, die helaas uitverkocht is, maar die je hier nog wel kunt bekijken), vazen, knopen; is het kunst of een statement?
“Het is allebei. Hoewel, ik vind kunst zo’n vaag woord. Het zijn gebruiksvoorwerpen, en juist daardoor wordt de statement ook sterker: omdat je het zelf weer kan gebruiken. Het is voor mij de uitdaging om met zo weinig mogelijk middelen het afval zo te veranderen dat je niet meer ziet dat het afval is, maar een mooi bruikbaar product.”

Hoe kom je aan je materiaal? Als mensen je willen helpen met materiaal, hoe kunnen ze dat doen?
“Ik krijg het materiaal van vrienden en bekenden en vrienden daarvan. Ik heb een steeds groter netwerk van mensen die voor me aan het sparen zijn. Mijn atelier ligt helemaal vol met plastic flessen en doppen. Als mensen voor me willen sparen, graag. Ze kunnen plastic flessen en doppen naar me opsturen, en als ze dat willen krijgen ze de verzendkosten terug. Plus een cadeautje. Dat vind ik belangrijk, dat op die manier ook mensen met weinig geld een design-product kunnen krijgen, door afval te verzamelen. Het is de bedoeling dat mensen het zo leuk gaan vinden om afval te verzamelen dat ze de doppen zelfs uit het water vissen of ergens tussen de bomen weghalen. Zo wordt het afval uit de natuur gered, worden er nieuwe dingen van gemaakt en kunnen mensen sparen voor kunst.”

Je won de Ernst & Young duurzame ondernemer verkiezing van dat jaar, en met je dopknopen de DuurzameDesignBattle van De Wereld Van Morgen, hoe verklaar je je succes?
“Upcyclen is een trend.Het hele recycle-concept slaat enorm aan in Nederland. Toch wordt er in het buitenland positiever gereageerd op mijn producten. In Nederland worden zelfgemaakte gebruiksvoorwerpen toch snel als kunstnijverheid beschouwd, en gezien als een hobby. In het buitenland heb je veel meer kleine ateliertjes/winkeltjes, waar mensen producten direct van de maker zelf kopen. Maar voor mensen die creatief met afval omgaan is veel waardering. Dat is in deze tijd wel een thema.”

Wat zijn je citroenen en hoe maak je daar limonade van?
“Ik heb niet echt specifieke citroenen. Ik loop af en toe wel tegen wat lastige dingen aan, maar echt citroenen zou ik ze niet noemen. Ik maak daar limonade van door dingen in kleine stapjes te doen en heel erg in het nu te zijn. Dat is mijn natuurlijke reactie op tegenslagen. Toen mijn vriend anderhalf jaar geleden een hartstilstand kreeg en vier dagen in coma lag, bleef ik heel erg in het moment. Ik weigerde te rouwen om zijn eventuele dood, hij was nog niet dood. Ik bleef in het moment en dat maakte het behapbaar. Inmiddels gaat het hartstikke goed met hem hoor. Iets anders wat me vaak helpt is de tijd nemen voor dingen. Ik plan geen dertig afspraken op een dag, want ik weet dat ik dat niet red en dat ik er heel gestrest van word. Ik neem overal de tijd voor, dan voel ik me aan het eind van de dag relaxter en heb ik vaak heel veel gedaan.”

Elze is inmiddels ook haar eigen sieradenlijn begonnen; op 3 en 4 december zijn haar nieuwe sieraden te zien en te koop op de Local Goods Market in Amsterdam. Wil je zien wat voor gave dingen Elze nog meer doet en/of wil je afval voor haar gaan sparen, neem dan een kijkje op haar website: www.pou-belle-design.nl

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Maak Iets Maandag: handletteren met Anke Bits

Regelmatig plaats ik op mijn blog geïllustreerde quotes. Ik houd ervan dat een enkel zinnetje een wereld aan wijsheid in zich bergt, en ik houd van illustreren. Een tijdje geleden volgde ik een (hele leuke) workshop bij Anke Bits over handlettering: het tekenen van letters. En ik vind het supertof dat zij jullie vandaag een lesje handlettering wil geven.

Het leuke aan handlettering is dat je er niet veel voor nodig hebt. De meeste dingen heb je waarschijnlijk wel in huis, dus je kunt zo aan de slag. Bovendien hoef je er ook niet bijzonder creatief voor aangelegd te zijn, met wat basisinformatie kom je al snel tot een mooi kunstwerk, aldus Anke.

Anke laat ons zien hoe je van de tekst Maak Limonade een mooi kunstwerkje kan maken.

blad-1-gastblog-2

 

blad-2-gastblog-2

blad-3-gastblog-2

Leuk hè? Anke geeft workshops waarin ze dieper ingaat op de indeling van je papier, gebruik van verschillende materialen, welke mogelijkheden er nog meer zijn met handlettering etc. Ik vond het heel leuk en kan het je zeker aanraden.
Kijk op www.galerie57.nl voor meer informatie over Anke en workshop data.

 

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.


 

Chicken NoNight

Morgen is het Dierendag. Op deze dag geven we onze huisdieren een extra knuffel, maken een extra lange boswandeling met de hond of zetten onze viervoeters iets extra lekkers voor. Maar grote kans dat er ’s avonds wel een zielige kip, varken of koe op ons menu staat. Ruim 400.000 dieren belanden er elke dag op onze borden. Dieren die onder ellendige omstandigheden geleefd hebben en die gevoerd zijn met eten van de akkers, die anders gebruikt zouden kunnen worden voor het verbouwen van gewassen waar we de hele wereldbevolking mee kunnen voeden.

Laten we morgen op Dierendag geen vlees eten. En laten we dat dan voortaan gewoon elke dinsdag doen. Een diervrije dinsdag. Dat is beter voor de dieren, voor de wereld, voor onszelf!

Doe je mee? Ik heb een heel lekker recept voor je, en ik beloof je dat je het vlees echt niet zal missen.

Pompoen kokoscurry
Je hebt nodig voor 4 personen:


200 gram quinoa
1 pompoen
1 grote zoete aardappel
200 gram verse spinazie
250 ml groentebouillon
400 ml kokosmelk
400 ml tomatenpassata
verse koriander
1 el gember
1 el kurkuma
2 tl kerriepoeder
2 teentjes knoflook

Bereid de quinoa volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Schil de pompoen en zoetpompoencurrye aardappel en snijd deze in kleine blokjes. Was de spinazie.

Verhit wat kokosolie in een grote pan en bak gember, knoflook en kurkuma een paar minuten op laag vuur. Voeg het kerriepoeder toe en bak nog even kort.
Voeg nu de kokosmelk, bouillon, tomatenpassata, pompoen en zoete aardappel toe. Laat een half uurtje sudderen.
Schep de spinazie door de curry, totdat de spinazie een beetje slinkt.
Verdeel de quinoa over diepe borden en schep de kokoscurry erop.

Serveer de pompoen kokoscurry met verse koriander.

Eet smakelijk!

 

Limonademaker Eef de Nooijer

Deze week begint de Week tegen de Eenzaamheid (van 22 september tot 1 oktober). Meer dan een miljoen Nederlanders voelt zich eenzaam. Dat wil zeggen dat ze een gevoel van verbondenheid met anderen missen. Ik heb al eerder over de verbindende kracht van post geschreven. Niet verwonderlijk dus dat het project van Eef de Nooijer, Postmaatje, mijn aandacht trok. Postmaatje wil mensen die graag schrijven samenbrengen met eenzame ouderen of zieke mensen, die het leuk vinden om post te ontvangen. Zo is er even contact, wat voor ouderen of zieke mensen die zich eenzaam voelen, echt een verschil kan uitmaken. Een paar vragen aan Eef de Nooijer:

eef-de-nooijer-lowres-10Hoe ben je op het idee gekomen van Postmaatje?
“Ik heb het altijd al leuk gevonden om te schrijven. Twee jaar geleden lag ik in bed en bedacht ineens dat het leuk zou zijn om met een oud dametje te schrijven. Ik heb altijd een boekje naast mijn bed liggen om ideeën in op te schrijven, en toen ik de volgende dag dit idee in mijn boekje terug las, besloot ik er iets mee te gaan doen. Ik nam contact op met een verzorgingshuis en meteen meldden 25 ouderen zich aan. Daar was ik een beetje door overdonderd, want ik heb een baan, gezin en druk sociaal leven, dus 25 ouderen schrijven zou me te veel tijd kosten. Maar ik heb vrienden en familie ingeschakeld en toen kwam dat goed. Het liet wel meteen zien dat het een goed idee was. Er was dus duidelijk vraag naar postmaatjes.”

Doen er veel mensen mee?
“Er zijn nu zo’n 1100 actieve koppelingen tot stand gebracht. Dus één-op-één koppelingen van een oudere aan een postmaatje. Maar inmiddels doen ook scholen mee. Daarvoor heb ik het huiskamerproject bedacht. Zo’n school schrijft dan aan een groep ouderen en die post wordt ook in de groep gelezen. Dat is voor de ouderen fijn, dat ze even gezien zijn, dat er een moment aan hen gedacht is, maar ook voor de kinderen en jongeren is het contact met de ouderen goed. Die mensen hebben vaak zo veel meegemaakt, er is zo veel wijsheid, maar in plaats van daar respect voor te hebben, stoppen wij onze ouderen weg in verzorgingshuizen. We schrijven ze af alsof ze geen nut meer hebben voor de maatschappij. Dat is droevig. Ik hoop daar iets in te kunnen veranderen.”

Kost het veel tijd?
“Het hoeft niet veel tijd te kosten. Wij vragen van onze schrijvers om 4 tot 8 keer per jaar te schrijven. Vaker mag natuurlijk, maar hoeft niet.”

Doe je nog iets speciaals tijdens de Week tegen de Eenzaamheid?
“Ja, deze week zetten we meerdere mensen in het zonnetje. Mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken, mensen die te maken hebben met eenzaamheid, kortom mensen die wat aandacht goed kunnen gebruiken. Het is een eenmalige actie, je kan je aanmelden via info@eefies.nl. Dan ontvang je een mail met daarin de gegevens van het maatje dat jij deze week in het zonnetje gaat zetten.”

Krijg je weleens reacties te horen van de post ontvangende ouderen?
“Een heel mooie reactie kreeg ik van een schrijver. Zij schrijft aan een oud dametje, maar die dame kan niet meer schrijven, dat lukt haar niet meer. Op een dag kreeg de schrijfster toch een kaartje terug. In heel bibberig handschrift liet de oude vrouw haar weten dat ze de post heel erg waardeert. ‘Je maakt mijn dag’, schreef ze. Dat is toch prachtig. Daar doe je het voor.”

Ik begrijp dat je eigenlijk meer behoefte hebt aan ontvangers dan aan schrijvers. Hoe kunnen lezers van deze blog meedoen als ze dat willen?
“Ik heb inderdaad op het moment meer schrijvers dan ik kan koppelen. Als mensen dit project willen steunen, doen ze dat vooral door zelf verzorgingshuizen te benaderen en over dit project te vertellen. Ik heb daarvoor informatiepakketjes die bij mij aangevraagd kunnen worden. Ik hoop op den duur iemand aan te kunnen nemen om dit werk te doen, maar op het moment doe ik alles nog zelf.”

Wat zijn je citroenen?
“Waar ik tegenaan loop is dat de ouderen voor wie een postmaatje interessant zou zijn, niet makkelijk te bereiken zijn. Het kost enorm veel tijd om een verzorgingshuis binnen te komen, en als de directeur en managers eindelijk akkoord zijn, dan heeft de activiteitenbegeleider die het project moet uitzetten, vaak geen tijd. Dat is frustrerend. Te weten dat er zo veel eenzame ouderen zijn die het leuk zouden vinden om post te ontvangen, om te weten dat er af en toe iemand aan ze denkt, en ook meer dan genoeg schrijvers die deze mensen willen schrijven, maar dat je ze niet gekoppeld krijgt. Dat is een behoorlijke citroen.”

Hoe maak je daar limonade van?
“Door positief te blijven. En door meer media-aandacht op te zoeken. Als mensen je kennen, of van het bestaan van Postmaatje af weten, kom je ook makkelijker ergens binnen. En ik heb sinds kort de ANBI-status, wat betekent dat ik een Algemeen Nut Beogende Instelling ben. Ik sta dus goed bekend en kom zo eerder in aanmerking voor subsidie en eventuele samenwerkingen met bedrijven en instellingen. Ik houd mijn doel goed voor ogen: bewustwording bij mensen dat we iets van onze ouderen kunnen leren, en dat we goed voor ze zorgen en ze met respect behandelen. Zolang ik dat doel maar voor ogen heb, kan ik mijn citroenen wel aan.”

Meer weten of iets doen voor Postmaatje? Kijk op www.postmaatje.nl

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.