De positieve psychologie heeft wetenschappelijke bewijzen dat positief in het leven staan –limonade maken dus- gelukkiger maakt. Niet dat je er ook maar iets mee verandert aan je levensomstandigheden, maar wel aan de manier waarop je die omstandigheden ervaart. Limonade heeft niets te maken met het creëren van je eigen geluk, met de maakbaarheid van je bestaan. Limonade gaat om je reactie op wat er gebeurt in je leven, om je heen. Ik geloof niet dat je zelf in de hand hebt wat je overkomt, ik geloof niet dat je zelf schuld hebt aan vervelende dingen die je overkomen. Ik geloof wel dat je zelf in de hand hebt hoe je op die dingen reageert. Daar zit je kans om limonade te maken.
Ook wetenschappelijk bewezen is dat je gelukkiger bent als je tegenover elke negatieve uitlating 3 positieve uitlatingen stelt (dan wanneer die verhouding bijvoorbeeld omgekeerd is). Je doet jezelf dus niet alleen een plezier door op de positieve dingen in je leven te focussen, maar ook door je uitspraken daar op aan te passen. Veel positieve uitspraken doen dus.
Proberen jullie het ook een dagje?
Ik rijd de lege kinderwagen op zijn plek. Keer ‘m meteen de rug toe. Zie een zwart gat vol oningevulde uren voor me. Weet me daar nog even geen raad mee. Begin maar met koffie. Een koffie die ik warm en in alle rust op kan drinken. Op de bank dus. Met warme koffie. En een heleboel stilte om me heen. Mijn ogen onrustig gericht op de babyfoon die zich ook al zo verschrikkelijk stil houdt. Een bak yoghurt dan. Nog een kop koffie. Het lukt me niet om er rustig van te genieten. Mijn kleine meisje kan immers elk moment wakker worden. Oh nee, dat kan ze niet.
Voor de blaadjes haak je steeds 3 lossen en een dubbel stokje in een steek en dan een dubbel stokje en 3 lossen in de volgende steek. Dat doe je vijf keer, dan heb je een bloemetje met vijf blaadjes.
Wat het me gebracht heeft? In elk geval het schokkende besef dat bijna alles dat je in de supermarkt koopt, suiker bevat. Het droevige besef ook dat alle vegetarische vleesvervangers suiker bevatten. De ontdekking dat havermoutpap heerlijk comfortfood is als ontbijt. Dat je prima en gezond kunt lunchen met een omelet met spinazie en tomaat of met paprikasoep. En dat je van courgette pastasliertjes kunt maken, waardoor je denkt pasta te eten, terwijl dat eigenlijk niet zo is. Dat quinoa echt heel lekker is en prima werkt als rijstvervanger. Dat je ook ‘rijst’ kunt maken van bloemkool. Dat je goed stamppot kunt maken met knolselderij in plaats van aardappels. Dat een pak diepvriesfruit in de blender heerlijk suikervrij ijs oplevert. Dat je van havermout en amandelmeel ook best appeltaart kunt bakken. En dat avocado bij zowat alles lekker is. O ja, en dat je van zoete aardappel echt superlekkere ovenfriet maakt (ik denk dat dit echt een gat de markt is).
Ik had voor vandaag een lentebericht voor jullie. Want tot zaterdag leek het voorjaar hard in aantocht. Ik had narcissen, bloesemende bomen en krokussen voor jullie op de foto verzameld, maar ja, toen kwam zondag. En zondag bracht sneeuw. En nu liggen die blijde hoopvolle bloemetjes onder een koude ijsdeken. Ik viel er spontaan van stil. Daarom het woord aan de dichter:
Het zijn niet echt dagen die vragen om verfrissende limonade. Soms moet je dan gewoon thee maken van de citroenen die het leven je geeft. Lekkere verwarmende thee voor koude winterdagen. En als je die thee zelf maakt, in zelfgemaakte theezakjes met zelfgemaakte labels, dan is het stiekem ook nog eens heel erg limonade.
Voor mijn citroenthee heb ik groene thee als basis genomen en daar citroenmelisse, citroengras en citroenschil aan toegevoegd. Een verwarmende mix, die ook nog eens ontspannend werkt (citroenmelisse), helpt tegen verkoudheid (citroengras), een antibacteriele werking heeft en verjongt (citroen). Ik zal eerlijk toegeven dat ik al die geweldige eigenschappen van mijn tamelijk willekeurig bij elkaar geraapte thee-ingredienten pas naderhand ontdekte. Een verborgen talent.
In plaats van labels voor mijn theezakjes heb ik gele vlaggetjes aan de touwtjes gehangen. Zo wordt het drinken van een simpel kopje thee een klein feestje. 
Geniet ervan!
Haar oogjes gaan voorzichtig open. Ze vallen meteen weer dicht, maar springen ook direct weer open. En worden groter en groter. Ze zoekt mijn blik op de achterbank, haar vaders blik naast zich achter het stuur, en kijkt meteen weer door het autoraam naar buiten. Wat ziet ze? Grote sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden. Het is een magisch gezicht, ook als je het voor de zoveelste keer ziet. Maar voor haar is het nieuw. Haar eerste sneeuwvlokken!
Maak Limonade 