Goede voornemens

Gelukkig nieuwjaar, lieve mensen. Ik wens jullie liefde, moed en limonade!

goede voornemensZijn jullie het nieuwe jaar vol goede voornemens ingegaan? Ik wil jullie niet ontmoedigen, maar de kans is groot dat je je voornemens zo groot hebt gemaakt dat ze niet slagen. Afvallen bijvoorbeeld, stoppen met roken, meer sporten. Dit zijn zulke grote veranderingen, die houd je misschien even vol, maar daarna verval je weer in je oude gewoonten. Aan het teveel eten, te weinig sporten en het roken ligt (waarschijnlijk) een onvrede ten grondslag die je niet oplost door af te vallen, meer te sporten of te stoppen met roken. Je hebt er meer aan om naar die onderliggende onvrede te kijken. Zie ‘m als een kanjer van een knalgele citroen. En maak daar dan limonade van:

Focus op het positieve. Kijk naar de dingen die op dit moment goed zijn in plaats van de dingen die niet goed zijn. Een positieve blik geeft je meteen een goed gevoel (en met een goed gevoel wordt de neiging om  te veel te eten of roken minder urgent). Wees dankbaar. Voor wat er is, voor wie je bent, voor wie er zijn. Dankbare mensen zijn gelukkiger dan niet-dankbare mensen, dat is wetenschappelijk bewezen. Wees aandachtig. Doe wat je doet met aandacht. Als je een reep chocola eet, wees daar dan met heel je aandacht bij. Geniet ervan. De neiging om er meteen nog een achteraan te eten is op deze manier klein. Adem. In. En. Adem. Uit. Met aandacht. Mediteren dus, maar dat klinkt meteen weer zo serieus. Als iets waar je tijd voor moet maken en spullen voor moet kopen. Adem gewoon in en uit met aandacht. Dan leer je je onderliggende onvrede recht in het gezicht te kijken.

Door met aandacht en dankbaarheid te focussen op het positieve in je leven ga je de onvrede te lijf die ten grondslag ligt aan de dingen die je wilt verbeteren in je leven. En dan lukt het misschien wél om die voornemens waar te maken. Succes.

Merry lemonade!

 

Limonade voor de feestdagen

Ik heb jarenlang de neiging gehad om kerst als een vervelende verplichting te zien. Een dag bij mijn ouders, een dag bij mijn schoonouders, er was geen ontkomen aan. Als ik eenmaal aan de kerstdiners zat, was dat gevoel vergeten en was het gewoon gezellig. Precies zoals kerst bedoeld is. Om dit jaar niet in dezelfde valkuil te vallen, besluit ik het anders te benaderen. Dankbaar te zijn voor de mensen met wie ik kerst mag vieren. Want dat zijn er minder dan vorig jaar. En meer. Hier een limonade benadering voor de feestdagen:

1. Wees dankbaar dat je deze dagen mag doorbrengen met de mensen van wie je houdt en die van jou houden! Geniet van het samenzijn.
2. Breng licht! Benader de feestdagen niet als één groot vat van verplichtingen, maar kies ervoor te zijn waar je bent en positiviteit te brengen. Wees een lichtje waaraan anderen zich kunnen warmen.
3. Drink feestlimonade!

20151220_220900Breng 200 ml water met 100 g honing aan de kook, roer de honing goed door en laat zo’n 3 minuten koken. Zet het vuur uit en meng er het merg van 2 vanillestokjes door. Laat afkoelen.
Meng in een grote fles of kan 800 ml water, 150 ml vers citroensap, bovenstaand honing-vanillemengsel en twee handjes bevroren frambozen.
Klaar is je feestlimonade! Serveer ‘m met extra bevroren frambozen als ijsklontjes en verse munt.

Fijne feestdagen!

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Maak Iets Maandag (wel wat te vroeg…)

DSC_0077Omdat het een beetje onzinnig is om de kerstknutsels voor deze Maak Iets Maandag op de laatste maandag van deze maand, ná Kerst dus, te plaatsen, heb ik deze editie naar voren geschoven. Laten we ons dus lekker in kerstsferen hullen.

Als boom heb ik dit jaar niet gekozen voor een echte kerstboom. Zo’n gedoe altijd. En toen het laatst zo gestormd had lagen er zulke mooie takken voor het oprapen in het park, dat ik er een mee naar huis heb genomen. 20151203_202136Die heb ik helemaal met groene tinten wol omwikkeld. Het is even wat werk, maar het ziet er leuk uit.

De hangers in de boom zijn ook voor het grootste deel zelf gemaakt. 20151209_205451De engeltjes van was heb ik eerder al gemaakt. Gewoon een kwestie van kaarsvet smelten, op een bakplaat schenken en als de was begint te stollen, er vormpjes uit steken.  En vooral niet vergeten er een gaatje in te prikken, zodat je ze kan ophangen.

20151209_203025De hangers van klei maak je eigenlijk op dezelfde manier. Ik heb eenvoudige zelf hardende kinderklei gebruikt. De klei even kneden, vervolgens uitrollen tot een plak en er dan vormpjes uitsteken. Als je langs de randen gaatjes prikt, kun je daar met wol of garen leuk doorheen borduren.

Voor de bladerversieringen heb ik echte bladeren gebruikt, gingko en klimop. 20151213_12503020151120_211320Ik heb steeds twee ongeveer even grote bladeren voor een hanger gebruikt. De bladeren goed stevig in de klei rollen met een deegroller en dan voorzichtig los trekken.

20151120_213753  20151213_131557

Je kan ze nog verven of lakken, maar mij bevalt de wat ruwe, onbewerkte  aanblik wel.

Ik vind ’t altijd erg mooi om de omgeving van de boom in zilver te verpakken, gewoon met aluminiumfolie. Dat geeft meteen een feestelijke, beetje magische sfeer. En dan lichtjes natuurlijk, en kaarsen. Kerststerren. Laat die kerst maar komen.

DSC_0082

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Burgemeester tussen de zeepaardjes

Wibo Kosters maakt limonade op de iPad. Ik heb hem gevraagd daar eens wat meer over te vertellen. Een gastblog van Wibo Kosters:

Burgemeester tussen de zeepaardjes

Ik heb het voor elkaar, mensen. Ik heb namelijk sinds kort een tropisch eiland. Het is bescheiden van afmetingen, maar ik kan me er altijd terugtrekken om te ontspannen. Ondanks het broekzakformaat van het eiland heb ik meerdere stranden tot mijn beschikking, een kleine vulkaan waarvan ik dan maar hoop dat hij slaapt en een klein meertje dat gevoed wordt door een waterval.

Angler_IslandToen ik voor het eerst kwam vroegen de inwoners me om het wat vervallen eiland onder handen te nemen, jaren wanbeheer hadden het kleine paradijs geen goed gedaan. Daarom heb ik eerst tamme schildpadden getraind om vis, garnalen en krab te vangen. Daarnaast heb ik kokospalmen, citroenbomen en chilistruiken aangelegd. Met deze ingrediënten bereid ik eenvoudige gerechten die ik verhandel. Met de opbrengsten daarvan heb ik inmiddels tamme otters getraind die voor mij zeeglas en schelpen opduiken, waar ik sieraden en optische instrumenten van maak. Daarnaast verbouw ik koffie waar ik vanillecappuccino van maak, een luxeproduct dat gretig aftrek vindt op de hele archipel.

Het belangrijkste van alles is dat ik hiermee ook limonademaker geworden ben (mijn specialiteiten zijn ananassap en granaatappelpunch). Ik kijk naar de mogelijkheden, zoek oplossingen voor problemen van de inwoners, en als ik niet bezig ben om mijn velden te bewerken dan verfraai ik mijn eiland met palmbomen, rozenstruiken en veelkleurige kameleons. Ook ben ik bezig met een terugfokprogramma voor regenboogzeepaardjes.

Mocht je op een dag concluderen dat ik er ineens niet meer ben, dan ben ik waarschijnlijk verhuisd, heb ik mijn intrek genomen in een bamboe hut met glas in lood ramen waar ik op de veranda kijk hoe de tropische vogels van boom naar boom dartelen. In de tussentijd zou ik je aanraden om zelf ook eens de mogelijkheid van een eiland te onderzoeken. In de Google Play Store, zoekterm ‘Paradise Bay’ zou het moeten lukken.

Maak Iets Maandag

stempelsEen paar weken geleden zag ik dat de aardappels niet meer goed waren. Zonde om ze weg te gooien natuurlijk, dus ik besloot er stempels van te maken. Ik begon er zo uit de losse pols meteen lekker op los te snijden en een uurtje later had ik een leuk stempelsetje met fruitafbeeldingen. Ik was er wel blij mee, had grootse plannen met mijn stempels, maar die bedorven aardappels hielden niet, nu ze ineens van aardappelfunctie een stempelfunctie hadden gekregen, op met verder bederven. Terwijl ik dus mijn plannen niet meteen uitvoerde, rotten mijn stempels weg. Zo simpel als wat.

DSCN6157Maar dat liet ik niet op me zitten. Nu ging ik serieus aan de gang. Gutsen aangeschaft, gummen ingeslagen en snijden maar. Lekker veel citroenen, en letters, waarvan de helft weer weg kon, omdat ik best wel wist dat je die in spiegelbeeld moest maken, maar met die wetenschap vervolgens niks deed. Citroenen dus, veel citroenen. Van bovenaf gezien en van opzij. Limonade is nou eenmaal wat moeilijker uit te beelden in een stempel.

20151129_21354820151129_213431

Om deze Maak Iets Maandag toch een beetje een decembersfeer mee te geven, heb ik met die stempels inpakpapier gemaakt. Ik had ooit een grote rol papier gekocht bij de Ikea omdat dat zo handig leek, maar toen die eenmaal thuis in de kast stond, wist ik eigenlijk niet meer waarvoor die dan precies handig leek. Nu wel. Perfect om er inpakpapier van te maken. Ik heb wel een soort patroon gemaakt, maar niet al te netjes. Je mag best zien dat het zelf gemaakt is. Zo maak je iets heel origineels van je cadeautjes voor de feestdagen.

20151130_135613

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Romeinse limonade

Ik stuitte laatst in de Flow op een citaat van Epictetus, die zei: ‘Als je de omstandigheden niet kunt veranderen, verander dan je houding ten opzichte van die omstandigheden.’ Die uitspraak deed mijn limonade alarmbelletjes vrolijk klingelen. Ik ging de beste man googelen en kwam erachter dat hij een Stoïcijnse filosoof was uit de eerste eeuw na Christus. Het zijn niet de gebeurtenissen of omstandigheden die de mensen van streek maken, zei hij, maar de manier waarop ze tegen die gebeurtenissen of omstandigheden aan kijken. ‘Niet de dingen zelf brengen de mensen in verwarring, maar hun meningen over de dingen.’ De dingen kan je vaak niet veranderen, maar wel de manier waarop je over de dingen denkt of ernaar kijkt. Verander je gedachten, zet een andere bril op. In limonadetaal: vervang je citroenbril door de limonadebril. Bekijk de omstandigheden, de dingen met een andere blik. Kijk niet met je citroenblik naar alle ellende om je heen, maar gebruik je limonadeblik om te zien wat er wel goed is en wat je kunt doen om het beter te maken. Die oude Romeinen wisten gewoon al hoe ze limonade moesten maken…

Limonade-journaal

20151108_201644Als ik de baas zou zijn van het journaal,
dan werd meteen het nieuws een heel stuk positiever.
De hele wereld werd meteen een beetje liever,
want ik negeerde alle narigheid totaal.

Zo ging, als ik het me goed herinner, een liedje van Kinderen voor Kinderen. Ik herinner me ook dat ik die koe destijds meteen bij de hoorns vatte door een aantal dagen achter elkaar mijn eigen versie van het journaal te maken, waarin een hoofdrol was weggelegd voor pasgeboren lammetjes, goede schoolrapporten en verjaardagsfeestjes met taart en patat. Een klein limonademakertje in spé.

Afgelopen weekend las ik bij de Correspondent een mooi artikel van Rutger Bregman, getiteld: ‘Wie goed doet, komt nooit in het journaal’. Hij vraagt zich af wat toch die journalistieke neiging is om de negatieve kant van dingen te belichten en positieve berichten te negeren. Terwijl Nederlanders zich staan te verdringen om vluchtelingen te helpen, horen we in het nieuws vooral verhalen over protesten tegen vluchtelingen. ‘Het goede is zo alomtegenwoordig dat we het niet zien,’ schrijft Bregman. We zijn veel meer prosociaal dan asociaal, en dat weten we van onszelf wel, maar mensen die we niet kennen beoordelen we als niet-sociaal. En dat oordeel wordt gevoed door wat we op televisie zien. Beelden van geweld, onverdraagzaamheid, gevechten.

Wat je aandacht geeft groeit. Als je limonade maakt, focus je op het positieve, waardoor het positieve groeit. Je negeert het negatieve niet, maar kiest ervoor om je aandacht vooral aan het positieve te geven. Bregman pleit voor een constructieve journalistiek. De huidige berichtgeving op televisie verpest ons wereldbeeld. ‘Misschien begint een beter mensbeeld met het vertellen van een ander verhaal,’ schrijft hij. ‘Iedereen weet dat egoïsme, racisme en haat bestaan. Maar altruïsme en naastenliefde zijn evengoed onderdeel van onze natuur. En belangrijker nog: we kunnen deze typisch menselijke eigenschappen verder trainen en stimuleren. Dat kan met constructieve journalistiek.’

Klinkt als… limonade maken. Aandacht geven aan wat goed gaat en daarmee dat goede de kans geven om zich verder uit te breiden. Als we in het nieuws zien dat overal hulpacties op touw worden gezet en de overwegingen horen van mensen die dat doen, levert dat een heel ander beeld op dan wanneer we protesterende bewoners hun argumenten tegen de komst van de vluchtelingen luid horen verkondigen. Limonade-journalistiek hebben we nodig. Nieuws dat de boze buitenwereld niet negeert, maar laat zien hoe mensen op een constructieve manier omgaan met die boze buitenwereld bijvoorbeeld. Uiteindelijk is een negatieve invalshoek ook maar een blik op de werkelijkheid. Een citroenblik. Waar je voorbij kan kijken, of langs.

Eigenlijk ben ik nog steeds de baas van mijn eigen journaal. Mijn limonade-journaal.

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Aandacht

Limonade gaat om aandacht. En het besef dat je zelf bepaalt waar je aandacht aan geeft. Ga je piekeren over een ruzie met een collega die pas volgende week weer terug is van vakantie, of schenk je je aandacht aan dit moment dat nu voor je neus ligt? Blijf je steeds maar denken aan een gênante situatie vorige maand of realiseer je je dat je nu op dit moment niet in een gênante situatie bevindt? Blijf je dromen van een succesvolle carrière of ben je nu op dit moment bezig om die carrière waar te maken?
spinnenwebDe herfst is perfect om te oefenen met aandacht in het hier en nu zijn. Eigenlijk hoef je alleen maar met open ogen naar buiten te stappen en om je heen te kijken. Zie je dat de bomen al weer iets kaler zijn dan gisteren en dat de bladeren weer een andere kleur hebben gekregen? Voel je hoe heerlijk het is om door die bladermassa op de grond te schoppen? Zie je die paddenstoelen verstopt onder een oude eik? En die daar in het open veld? Je zou kunnen tellen hoeveel verschillende paddenstoelen je ziet. Zie je hoe de ochtendnevel in de spinnenwebben hangt? En zie je die spinnen…

Wist je trouwens dat zo’n spinnenweb een samenwerking is van een spin met de wind. De spin spint zijn draad en geeft die dan mee aan de wind. Waaiend met de wind komt de draad iets tegen waaraan het zich kan hechten, en dat wordt het beginpunt van het web. Vanuit daar gaat de spin naar de overkant en weer terug, daalt vervolgens af en zet de draad daar vast. En zo wordt het web steeds verder uitgebouwd. En wist je dat een spin spintepels heeft aan zijn achterlijf en dat hij daarmee zijn draden spint. Spintepels, je hoort het goed, en spinsel bestaat uit eiwit.

Alle reden om dus eens met aandacht naar zo’n spinnenweb te kijken. Of erger je je misschien liever met terugwerkende kracht aan iets dat in het weekend is voorgevallen… Geef je aandacht aan iets leuks. Veel plezier buiten.

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.