Recyclen

Ik schreef al eerder dat ik weer grondig aan het opruimen ben geslagen in huis. En ik zou jullie nog wat handige tips geven voor de spullen die je niet meer hebben wilt. Je kunt natuurlijk alles naar de kringloopwinkel brengen. De spullen die zij verkoopbaar achten, wordt op die manier een tweede (of derde of vierde) leven gegund.hond-doppen

Als je nog iets aan je spullen wilt verdienen, is een ander soort kringloopwinkel een optie. In Deventer hebben we Bij Opa. Hier kun je een plank huren, waarop je je spullen te koop aanbiedt. Je betaalt voor het huren van de plank (5 euro per week) en de opbrengst van de verkoop is voor jou. Boeken kun je bij een antiquariaat aanbieden. Merkkleding lever ik in bij Appel & Ei in Deventer. Van de verkochte kleding krijg je een percentage en wat niet verkocht wordt, is voor projecten voor kinderen in Afrika. Appel & Ei zit in Deventer, Apeldoorn, Arnhem en Enschede. De mogelijkheid om een plank (of kast) huren om daar je spullen te verkopen, is er in elk geval ook in Zutphen en Utrecht.

Hoef je er niet aan te verdienen, en wil je niet met je kleren hoeven slepen, dan heb je Packmee als optie. Je stopt de kleding die je niet meer wilt in een grote doos en geeft die gratis mee aan de pakketbezorger van PostNL of op het postkantoor. Met de opbrengst steunen zij Kika en Kinderpostzegels. Schoenen (en kleding, handdoeken, beddengoed en gordijnen) kun je natuurlijk ook altijd in de containerbakken van Sympany droppen, het vroegere Humana. Met de opbrengst van het verkochte textiel worden projecten in Nederland, Afrika en India die erop gericht zijn de zelfredzaamheid te vergroten, gesteund. Engelstalige en Franse boeken die al jaren ongelezen in je kast staan, kun je doneren aan Read to Grow, die ze aan basisscholen in ontwikkelingslanden schenken of er bibliotheken mee opzetten in sloppenwijken.

Ook met sommige voorwerpen die nutteloos in je huis rondslingeren, kun je een goed doel steunen. Oude telefoons bijvoorbeeld stuur je naar Stichting Aap. Daarmee help je de stichting om apen en andere exotische dieren in nood op te vangen. Oude brillen lever je in bij Hans Anders. Met deze inzamelactie helpt Hans Anders mensen in ontwikkelingslanden om beter te kunnen zien. Met een oude pc of beeldscherm maak je de Stichting Kwasa blij. Deze stichting steunt lokale stichtingen in Zuid-Afrika, die gericht zijn op bestrijding en genezing van HIV en Aids, educatie voor jong en oud en het verstrekken van microkredieten aan de Afrikaanse lokale bevolking.

Heb je nog ergens bier- en frisdrankdopjes slingeren? Daar doe je KNGF geleidehonden een groot plezier mee, want de opbrengst komt ten goede aan de opleiding van de geleidehonden. Ongebruikte verbanden uit kraampakketten lever je in bij Stichting Baby Hope, die er kraamprojecten in Afrika, India, Zuid-Amerika en Oost-Europa mee steunt. Planten waar je op uit gekeken bent gooi je niet in de kliko, maar lever je in bij een plantenasiel.

Zo, aan de slag dus maar weer! Verder met opruimen. Bekijk je huis nog maar eens met een recycle-blik.

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Goede voornemens

Gelukkig nieuwjaar, lieve mensen. Ik wens jullie liefde, moed en limonade!

goede voornemensZijn jullie het nieuwe jaar vol goede voornemens ingegaan? Ik wil jullie niet ontmoedigen, maar de kans is groot dat je je voornemens zo groot hebt gemaakt dat ze niet slagen. Afvallen bijvoorbeeld, stoppen met roken, meer sporten. Dit zijn zulke grote veranderingen, die houd je misschien even vol, maar daarna verval je weer in je oude gewoonten. Aan het teveel eten, te weinig sporten en het roken ligt (waarschijnlijk) een onvrede ten grondslag die je niet oplost door af te vallen, meer te sporten of te stoppen met roken. Je hebt er meer aan om naar die onderliggende onvrede te kijken. Zie ‘m als een kanjer van een knalgele citroen. En maak daar dan limonade van:

Focus op het positieve. Kijk naar de dingen die op dit moment goed zijn in plaats van de dingen die niet goed zijn. Een positieve blik geeft je meteen een goed gevoel (en met een goed gevoel wordt de neiging om  te veel te eten of roken minder urgent). Wees dankbaar. Voor wat er is, voor wie je bent, voor wie er zijn. Dankbare mensen zijn gelukkiger dan niet-dankbare mensen, dat is wetenschappelijk bewezen. Wees aandachtig. Doe wat je doet met aandacht. Als je een reep chocola eet, wees daar dan met heel je aandacht bij. Geniet ervan. De neiging om er meteen nog een achteraan te eten is op deze manier klein. Adem. In. En. Adem. Uit. Met aandacht. Mediteren dus, maar dat klinkt meteen weer zo serieus. Als iets waar je tijd voor moet maken en spullen voor moet kopen. Adem gewoon in en uit met aandacht. Dan leer je je onderliggende onvrede recht in het gezicht te kijken.

Door met aandacht en dankbaarheid te focussen op het positieve in je leven ga je de onvrede te lijf die ten grondslag ligt aan de dingen die je wilt verbeteren in je leven. En dan lukt het misschien wél om die voornemens waar te maken. Succes.

Merry lemonade!

 

Limonade voor de feestdagen

Ik heb jarenlang de neiging gehad om kerst als een vervelende verplichting te zien. Een dag bij mijn ouders, een dag bij mijn schoonouders, er was geen ontkomen aan. Als ik eenmaal aan de kerstdiners zat, was dat gevoel vergeten en was het gewoon gezellig. Precies zoals kerst bedoeld is. Om dit jaar niet in dezelfde valkuil te vallen, besluit ik het anders te benaderen. Dankbaar te zijn voor de mensen met wie ik kerst mag vieren. Want dat zijn er minder dan vorig jaar. En meer. Hier een limonade benadering voor de feestdagen:

1. Wees dankbaar dat je deze dagen mag doorbrengen met de mensen van wie je houdt en die van jou houden! Geniet van het samenzijn.
2. Breng licht! Benader de feestdagen niet als één groot vat van verplichtingen, maar kies ervoor te zijn waar je bent en positiviteit te brengen. Wees een lichtje waaraan anderen zich kunnen warmen.
3. Drink feestlimonade!

20151220_220900Breng 200 ml water met 100 g honing aan de kook, roer de honing goed door en laat zo’n 3 minuten koken. Zet het vuur uit en meng er het merg van 2 vanillestokjes door. Laat afkoelen.
Meng in een grote fles of kan 800 ml water, 150 ml vers citroensap, bovenstaand honing-vanillemengsel en twee handjes bevroren frambozen.
Klaar is je feestlimonade! Serveer ‘m met extra bevroren frambozen als ijsklontjes en verse munt.

Fijne feestdagen!

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Romeinse limonade

Ik stuitte laatst in de Flow op een citaat van Epictetus, die zei: ‘Als je de omstandigheden niet kunt veranderen, verander dan je houding ten opzichte van die omstandigheden.’ Die uitspraak deed mijn limonade alarmbelletjes vrolijk klingelen. Ik ging de beste man googelen en kwam erachter dat hij een Stoïcijnse filosoof was uit de eerste eeuw na Christus. Het zijn niet de gebeurtenissen of omstandigheden die de mensen van streek maken, zei hij, maar de manier waarop ze tegen die gebeurtenissen of omstandigheden aan kijken. ‘Niet de dingen zelf brengen de mensen in verwarring, maar hun meningen over de dingen.’ De dingen kan je vaak niet veranderen, maar wel de manier waarop je over de dingen denkt of ernaar kijkt. Verander je gedachten, zet een andere bril op. In limonadetaal: vervang je citroenbril door de limonadebril. Bekijk de omstandigheden, de dingen met een andere blik. Kijk niet met je citroenblik naar alle ellende om je heen, maar gebruik je limonadeblik om te zien wat er wel goed is en wat je kunt doen om het beter te maken. Die oude Romeinen wisten gewoon al hoe ze limonade moesten maken…

Limonade-journaal

20151108_201644Als ik de baas zou zijn van het journaal,
dan werd meteen het nieuws een heel stuk positiever.

De hele wereld werd meteen een beetje liever,
want ik negeerde alle narigheid totaal.

Zo ging, als ik het me goed herinner, een liedje van Kinderen voor Kinderen. Ik herinner me ook dat ik die koe destijds meteen bij de hoorns vatte door een aantal dagen achter elkaar mijn eigen versie van het journaal te maken, waarin een hoofdrol was weggelegd voor pasgeboren lammetjes, goede schoolrapporten en verjaardagsfeestjes met taart en patat. Een klein limonademakertje in spé.

Afgelopen weekend las ik bij de Correspondent een mooi artikel van Rutger Bregman, getiteld: ‘Wie goed doet, komt nooit in het journaal’. Hij vraagt zich af wat toch die journalistieke neiging is om de negatieve kant van dingen te belichten en positieve berichten te negeren. Terwijl Nederlanders zich staan te verdringen om vluchtelingen te helpen, horen we in het nieuws vooral verhalen over protesten tegen vluchtelingen. ‘Het goede is zo alomtegenwoordig dat we het niet zien,’ schrijft Bregman. We zijn veel meer prosociaal dan asociaal, en dat weten we van onszelf wel, maar mensen die we niet kennen beoordelen we als niet-sociaal. En dat oordeel wordt gevoed door wat we op televisie zien. Beelden van geweld, onverdraagzaamheid, gevechten.

Wat je aandacht geeft groeit. Als je limonade maakt, focus je op het positieve, waardoor het positieve groeit. Je negeert het negatieve niet, maar kiest ervoor om je aandacht vooral aan het positieve te geven. Bregman pleit voor een constructieve journalistiek. De huidige berichtgeving op televisie verpest ons wereldbeeld. ‘Misschien begint een beter mensbeeld met het vertellen van een ander verhaal,’ schrijft hij. ‘Iedereen weet dat egoïsme, racisme en haat bestaan. Maar altruïsme en naastenliefde zijn evengoed onderdeel van onze natuur. En belangrijker nog: we kunnen deze typisch menselijke eigenschappen verder trainen en stimuleren. Dat kan met constructieve journalistiek.’

Klinkt als… limonade maken. Aandacht geven aan wat goed gaat en daarmee dat goede de kans geven om zich verder uit te breiden. Als we in het nieuws zien dat overal hulpacties op touw worden gezet en de overwegingen horen van mensen die dat doen, levert dat een heel ander beeld op dan wanneer we protesterende bewoners hun argumenten tegen de komst van de vluchtelingen luid horen verkondigen. Limonade-journalistiek hebben we nodig. Nieuws dat de boze buitenwereld niet negeert, maar laat zien hoe mensen op een constructieve manier omgaan met die boze buitenwereld bijvoorbeeld. Uiteindelijk is een negatieve invalshoek ook maar een blik op de werkelijkheid. Een citroenblik. Waar je voorbij kan kijken, of langs.

Eigenlijk ben ik nog steeds de baas van mijn eigen journaal. Mijn limonade-journaal.

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Aandacht

Limonade gaat om aandacht. En het besef dat je zelf bepaalt waar je aandacht aan geeft. Ga je piekeren over een ruzie met een collega die pas volgende week weer terug is van vakantie, of schenk je je aandacht aan dit moment dat nu voor je neus ligt? Blijf je steeds maar denken aan een gênante situatie vorige maand of realiseer je je dat je nu op dit moment niet in een gênante situatie bevindt? Blijf je dromen van een succesvolle carrière of ben je nu op dit moment bezig om die carrière waar te maken?
spinnenwebDe herfst is perfect om te oefenen met aandacht in het hier en nu zijn. Eigenlijk hoef je alleen maar met open ogen naar buiten te stappen en om je heen te kijken. Zie je dat de bomen al weer iets kaler zijn dan gisteren en dat de bladeren weer een andere kleur hebben gekregen? Voel je hoe heerlijk het is om door die bladermassa op de grond te schoppen? Zie je die paddenstoelen verstopt onder een oude eik? En die daar in het open veld? Je zou kunnen tellen hoeveel verschillende paddenstoelen je ziet. Zie je hoe de ochtendnevel in de spinnenwebben hangt? En zie je die spinnen…

Wist je trouwens dat zo’n spinnenweb een samenwerking is van een spin met de wind. De spin spint zijn draad en geeft die dan mee aan de wind. Waaiend met de wind komt de draad iets tegen waaraan het zich kan hechten, en dat wordt het beginpunt van het web. Vanuit daar gaat de spin naar de overkant en weer terug, daalt vervolgens af en zet de draad daar vast. En zo wordt het web steeds verder uitgebouwd. En wist je dat een spin spintepels heeft aan zijn achterlijf en dat hij daarmee zijn draden spint. Spintepels, je hoort het goed, en spinsel bestaat uit eiwit.

Alle reden om dus eens met aandacht naar zo’n spinnenweb te kijken. Of erger je je misschien liever met terugwerkende kracht aan iets dat in het weekend is voorgevallen… Geef je aandacht aan iets leuks. Veel plezier buiten.

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Niet klagen vandaag

Het is klaagvrije maandag. Dit initiatief van Sandra Brandt van ‘Inspiratie dichtbij’ daagt je uit om 24 uur lang niet te klagen. Elke keer dat je ergens over zou willen klagen, hardop of in je hoofd, doe je dat gewoon niet. In plaats daarvan onderzoek je wat de behoefte erachter is. Waarom wil je klagen? Wat brengt het je? Lucht het je echt op of denk je dat alleen maar?

Wat je aandacht geeft groeit. Dus op het moment dat je aandacht geeft aan wat er slecht gaat, aan iets waarover je zou willen klagen, voed je dat negatieve als het ware. Zeker als je er dan ook nog woorden aan geeft.

regenbui7Maar wat moet je dan doen als je trein een uur vertraging heeft en zo vol zit dat er geen zitplek meer voor je is? Of als je snel nog even een boodschap wilt doen en de persoon voor je aan de kassa heeft producten in zijn winkelwagentje zonder barcode en blijkt als alles dan eindelijk gescand is niet voldoende saldo op zijn bankpas te hebben om zijn boodschappen af te kunnen rekenen? Of je loopt naar de stad en een bus rijdt door een enorme regenplas en je bent tot op je onderbroek nat? Of je wilt een kop koffie en de koffieautomaat op je werk is stuk? Of je wilt een telefonische afspraak maken voor het een of ander en na drie kwartier in de wacht te hebben gestaan met een oervervelend wachtmuziekje wordt de verbinding zomaar verbroken? Klagen lijkt in deze situatie toch wel terecht.

Maar vraag jezelf even af: los je het probleem op door erover te klagen? Gaat de trein sneller rijden, zijn je kleren ineens weer droog of krijg je er spontaan een kop koffie van in je hand? Eerlijk antwoorden… Nee dus. Voor je situatie op dit moment lost erover klagen niets op. Hoe kun je én oprecht blijven én niet klagen, vraagt Sandra Brandt zich af. Volgens haar komt er uiteindelijk stilte voor in de plaats, omdat je als je nadenkt over de behoefte achter het klagen, je dat loslaat waar je toch niets aan kunt veranderen.

Ik weet nog dat er een paar jaar geleden een armbandje bij een of ander vrouwenblad zat dat je ervan bewust moest maken hoe vaak je klaagt op een dag. Elke keer als je klaagde of een negatieve gedachte had, verplaatste je het bandje naar je andere arm. Het was shocking om te zien hoe vaak dat bandje op een dag van arm verwisselde. We denken en zeggen nogal wat negativiteit bij elkaar. En laat dat nou net geen limonade zijn. Niet klagen wel, dat is superlimonade. Daarmee geven we de citroenen geen aandacht zodat ze nog groter worden, ze krijgen niet het laatste woord. Laten we het dus gewoon doen, een dag niet klagen. Die bus houd je toch al niet meer tegen, die trein komt niet met terugwerkende kracht eerder aan en dat de verbinding verbroken werd, draai je ook niet meer terug. Het is tijd voor een klaagvrije maandag!