Twee maanden geleden schreef ik over de Klaagvrije maandag. Die dag werd zo’n enorme hit (ruim 30.000 mensen deden mee), dat er een maand later weer een was en vandaag weer. Het initiatief voor een dag niet klagen komt van echte limonademaker Sandra Brandt.

Nee, ze is zelf niet altijd een niet-klager geweest, en dat is ze ook nog steeds niet altijd. Maar dat hoeft ook niet, volgens Sandra. Meedoen aan de Klaagvrije Maandag betekent dat je jezelf uitdaagt om 24 uur lang niet te klagen; niet hardop en niet in gedachten. Met klagen bereik je niks anders dan een negatieve sfeer, je verandert niets aan de situatie. Je kunt beter kijken naar waarom je wilt klagen. Klaagvrij zijn kun je leren, zegt Sandra. “Achter iedere klacht zit een behoefte en het is heel vruchtbaar om naar die behoefte te kijken. Je blijft dan niet passief anderen of situaties de schuld geven van de situatie waarin je verkeert, maar kijkt naar hoe je de situatie voor jezelf kunt verbeteren. Dat is veel vruchtbaarder, heb ik gemerkt. Ik spreek dan eerder uit dat ik een arm om me heen nodig heb in plaats van te blijven zeuren over een vervelende situatie.”

Haar lieve oma, inmiddels overleden, had altijd last van pijnlijke benen, maar daar klaagde ze nooit over. Sandra: “Als ik haar vroeg: ‘Heeft u goed geslapen?’, dan antwoordde ze: ‘Ja hoor, toen ik wakker werd zeiden mijn benen Goedemorgen!’ Ze zat de laatste jaren van haar leven alleen nog maar in haar stoel beneden en genoot van de kleine dingen. Ik ging iedere drie weken naar haar toe om haar levensinstelling op te snuiven.” Iemand die juist wel veel klaagde, was de directe aanleiding om een klaagvrije dag te organiseren. “Ik merkte dat ik zelf over deze persoon liep te klagen en daarmee dus hetzelfde deed als zij, namelijk klagen!” Om dat te veranderen besloot ze zichzelf, en iedereen die daaraan mee wilde doen, uit te dagen om 24 uur klaagvrij te zijn. Wel zonder dat dit ten koste gaat van oprechte gevoelens, “want je moet wel alle emoties in jezelf kunnen erkennen”, meent Sandra. “Gevoelens komen echter heel vaak voort uit gedachten. Dus vind ik het belangrijk om mijn gedachten onder de loep te nemen. Kloppen ze? Kan het anders? Omdenken is écht een levensinstelling waar ik voor gekozen heb. Ik vind het reuze interessant hoe dat hoofd werkt en hoe ik dat besturen kan.”

Als opvoedcoach, geluksbrenger, organisator van mooie dingen draait het leven van Sandra om doen wat goed voelt, werken aan bewustwording van eigen behoeften in plaats van een klagend bestaan en anderen op dezelfde weg helpen. Ze haalde de Geluksroute, een initiatief bedacht door Marike van IJssel, naar Haarlem. Tijdens de Geluksroute word je uitgenodigd om datgene waarvan jij gelukkig wordt met anderen te delen. Dat zorgt voor inspirerende ontmoetingen en mooie ontdekkingen. Geluk delen brengt altijd meer geluk teweeg en van delen word je als mens vanzelf gelukkiger. Want wie iets te delen heeft, heeft in ieder geval meer dan genoeg (of ervaart dat zo). “Om geluk te kunnen delen, moet je je afvragen waar je zelf gelukkig van wordt,” zegt Sandra. “Dan kom je waarschijnlijk bij een tot nog toe onontwikkelde kwaliteit. Mijn super hooggevoeligheid was altijd een last. Totdat ik het enige jaren geleden leerde zien als kwaliteit. Als ik mezelf toesta om alle voelsprieten uit te steken en dat te doen wat nodig is, dan ontstaat er magie. Dat heb ik tijdens het Happinez Festival ook weer ervaren, waar ik als geluksbrenger te gast was. In een tipitent ontving ik geluksplukkers en door te voelen wat ze nodig hadden, kon ik ze precies dát geven. Nee, ik ben niet bang om kaalgeplukt te worden van mijn geluk. Geluk is er in overvloed en iets wat je deelt vermenigvuldigt, dat komt dus als een boemerang weer bij je terug in meervoud.”

Het klinkt allemaal geweldig, maar citroenen heeft ze ook wel hoor. Sandra: “Ik vind het moeilijk als er teveel tegelijk om me heen gebeurt met ‘hoge energie’. Dus als er veel hyperende kinderen zijn die allemaal mijn aandacht willen, dan is het een geweldige uitdaging om in mijn rustige ‘ikkie’ te blijven.” Hoe ze daar dan limonade van maakt? Door iets voor die kinderen (en hun ouders) te betekenen. Ze wil een e-book gaan schrijven, dat ‘Bij Zinnen’ moet gaan heten, waarin ze ouders en kinderen wil ondersteunen om in de zintuigen te blijven, met de aandacht in het lijf. Want op die manier kun je op tijd bijsturen en gezonder en gelukkiger leven.

Niet klagen maar iets betekenen, én geluk delen, hoeveel meer limonade kan je het hebben! Kijk eens op haar website www.sandrabrandt.nl en probeer vooral vandaag ook eens een dagje niet te klagen. Wie weet wat voor moois je dat brengt.