Categorie archief: positieve gedachten

Geven – gaf – gegeven

DSCN5631En zo zat er weer bijna een week geven op. Wist je dat er nogal wat te geven valt? De vrije hand, de bons, pap, de schop, acte de présence, de brui, de pijp aan Maarten, de toon, de draai, een pluim, een goede beurt, lucht, een pink, gehoor, gevolg, belet, een bokking, het volle pond. Een steek onder water, liefst in een koud bad. Het kruis of de zak, al dan niet van katoen. Maar vooral geen krimp of teken van leven. Het Nederlands telt maar liefst 75 spreekwoorden met het woord ‘geven’. Dat zou ons toch tot een goedgeefs volk moeten maken…

Ik merkte afgelopen week een zekere onwil om te geven. Of nee, dat klopt niet. Het was geen onwil om te geven, maar om elke dag te geven. Het geforceerde begint me erg tegen te staan. Vooral omdat ik allang gemerkt heb dat ik over het algemeen al veel geef, aan kleine attenties, donaties, glimlachen, kaartjes, maaltijden. Ik maak de maand wel vol hoor, maar kijk stiekem wel uit naar het eind ervan. Dat het zonder moeten weer gewoon leuk is om iets te geven.

Vrijgevigheid is zo limonade

vriendschapWist je dat het heel erg limonade is om dingen te geven? Omdat je als je iets geeft, je bewust bent van wat je hebt en dat je iets te geven hebt. Bovendien verhoogt het je eigenwaarde en draagt het bij aan het geluk van anderen. Vrijgevigheid wordt  ook wel edelmoedigheid genoemd. Je geeft zonder iets terug te verwachten. Vooral dat is best moeilijk. Want het is natuurlijk ook leuk om iets te krijgen. Maar als je geeft met de insteek dat je er iets voor terug wil krijgen, is de edelmoedigheid er wel vanaf. Het geven waar ik het over heb, gaat niet om jou. Je geeft omdat je denkt dat een ander dat nodig heeft, kan gebruiken of daar gewoon simpelweg blij van wordt. Zonder verdere verwachtingen. Als dat lukt heb je echt gegeven, en daar word je en passant zelf ook nog eens blij van. Heb je stiekem toch een cadeautje teruggekregen…

Ik heb een leuke uitdaging voor jullie! Laten we de hele maand mei elke dag iets geven. Of dat nou een cadeautje is aan een vriend of vriendin, een beetje kleingeld aan de violist op straat of een welgemeende glimlach aan een onbekend iemand op straat. Spullen, aandacht, liefde. Deel eens een maandje heel gul uit! Jij bepaalt wat je geeft en aan wie.

Doen jullie mee?

De eeuwige strijd om spullen

En dan ben je dus al zo’n anderhalf jaar aan het ontspullen en je hebt je niks aangetrokken van emotionele lijm of wat voor soort lijm het dan ook is waarmee je aan je spullen vastgeplakt zit en je huis wordt steeds leger en dan… op een dag vraag je je af wat er nog van je over is. Vannacht bedacht ik me ineens in paniek dat ik in honderden kleine stukjes in de kringloopwinkel lig, en dat al die kleine stukjes ik voor iedereen tegen een kleine vergoeding af te halen zijn.

Maar ben ik dan mijn spullen?, beantwoordde ik mijn lichte paniek. Ben ik minder literatuurwetenschapper om alle boeken die ik heb weg gedaan, ben ik minder creatief om alle knutselspullen en zelfgemaakte dingen die ik heb weg gedaan, ben ik minder een wereldreiziger om alle verzamelde dingen op mijn reizen die ik heb weg gedaan, ben ik minder leuk en gezellig om alle gezellige spulletjes die ik heb weg gedaan? Volgens life organizer Yvonne de Bruin houden spullen uit het verleden je weg uit het hier en nu, waardoor je met je aandacht blijft hangen in wie je was. En dus niet bent wie je bent op dit moment. Zit wel iets in, maar dat betekent ook dat ik in een groter huis iemand anders zou zijn dan in dit kleine huis, en dat maakt het dan wel weer verwarrend.

Ik weet ook dat momenten van voldoening en geluk spullenloos zijn. Het zijn meestal momenten buiten, frisse lucht inademend, kijkend naar nesten bouwende vogels, terwijl je zomaar toe geglimlacht wordt door iemand die je niet kent en het gras voelt kriebelen aan je blote voeten. Tijdens vakanties waarin je alles wat je nodig hebt in een kleine tas op je rug draagt en geen voorwerpen om je heen nodig hebt die je aan je overleden opa of oma herinneren of aan je eerste vriendje. Own less, live more, zegt Joshua Becker. Is dat het antwoord? Meer leven zoals tijdens een vakantie en niet (heel veel) meer bezitten dan je tijdens een vakantie nodig hebt. Het is de moeite van het proberen waard. En het betekent nog wat werk de komende weken, maanden, jaren, want in een rugzak past ons hele huis nog lang niet…

Hoera, het is vandaag!

 2015-04-16 19.59.53Noise, by Pooh

Oh, the butterflies are flying,
Now the winter days are dying,
And the primroses are trying
To be seen.

And the turtle-doves are cooing,
And the woods are up and doing,
For the violets are blue-ing
In the green.

Oh, the honey-bees are gumming,2015-04-16 20.00.22
On their little wings, and humming
That the summer, which is coming,
Will be fun.

And the cows are almost cooing,
And the turtle-doves are mooing,
Which is why a Pooh is poohing
In the sun.

2015-04-16 19.55.49

For the spring is really springing;
You can see a skylark singing,
And the blue-bells, which are ringing,
Can be heard.

And the cuckoo isn’t cooing,
But he’s cucking and he’s ooing,
And a Pooh is simply poohing
Like a bird.

A.A.Milne
uit: The House at Pooh Corner

Maak Iets Maandag

DSCN5559Het is alweer de laatste maandag van de maand en dat betekent: Maak Iets Maandag. Met Pasen voor de deur kon het natuurlijk niet anders dan een paasthema krijgen. Eieren dus, veel eieren. Van was en met gehaakte mutsjes. De eierkaarsen zijn niet erg spannend om te maken, maar zien er wel leuk uit. Als je deze week een eitje bakt, bewaar je je kapotte ei. En aan het eind van de week smelt je wat kaarsenresten in een pannetje en dat giet je in je eieren. Lontje erin en klaar is je kaars. Zet ze in een eierdoosje of in zo’n leuk vintage eiersetje dat ik laatst in de kringloopwinkel tegenkwam. De gehaakte mutsjes zijn wat arbeidsintensiever. Je begint met 3 lossen en maakt die met een halve vaste tot een cirkel. Verder haak je eigenlijk alleen maar vasten. Voor toer 1 haak je 6 vasten in de cirkel. Voor toer 2 haak je in elke steek 2 vasten. Voor toer 3 haak je 2 vasten in een steek en dan 1 vaste, (aan het eind van deze toer heb je dan 18 vasten). In toer 4 wordt dat 2 vasten in een steek en dan 2 vasten. In toer 5 haak je 2 vasten in een steek en dan 3 vasten. Je hebt dan 30 vasten. Vanaf toer 6 haak je in elke steek 1 vaste. Haak door tot je je mutsje hoog genoeg vindt. Voor de flappen haak je 15 vasten en dan keer je het werk. Haak 1 losse, 5 vasten en keer het werk. Haak 4 vasten, keren, haak 3 vasten, keren, haak 2 vasten, keren en tenslotte 1 vaste. Doe aan de andere kant hetzelfde. Haak nog een randje vasten in een contrasterende kleur langs de hele voorste rand en flappen. Je kunt er pompons of een andere versiering aan hangen. DSCN5558Als je nog een gezichtje op je ei tekent, is het helemaal af. Drijfkaarsjes maak je ook heel snel en makkelijk in oude bakvormpjes. Wederom kaarsenresten smelten en in de vormpjes gieten. Lontje erin en branden maar! Vrolijk Pasen! DSCN5553

Limonade in droeve tijden

Op momenten dat je verdrietig bent, is het moeilijk om de positieve dingen te zien. Limonade maken is eigenlijk een soort training om dat toch te doen. Om jezelf te dwingen als je treurig binnen zit, naar buiten te kijken, naar de lucht, de wolken voorbij te zien drijven, naar een boom die voor je raam staat. Of zelfs naar buiten te gaan, de frisse lucht in te ademen, je te bukken om een krokus van dichtbij te bekijken, of een eenzaam sneeuwklokje dat nog dapper standhoudt in de lentewind. Je staat jezelf toe verdrietig te zijn, maar ziet ook de voorbij vliegende vogel met een takje in zijn bek om een nestje te bouwen. Dat is limonade.

Op momenten dat je midden in het verdriet bent, zoals vorige week na afloop van een crematie, kan er toch zomaar ineens een beetje limonade voor je voeten vallen. Druppelen. Die limonade kwam in de vorm van een cadeautje en zag er zo uit:DSCN5539

Treurend om de dood van de een kreeg ik even een injectie limonade die me dwong me te richten op het nieuwe leven in mij. Alsof er vanuit mijn baarmoeder een telegram kwam. Hallo, er is ook reden tot vreugde, riep het. En terecht. Zo bracht onze nog ongeboren limonadebaby een beetje troost terwijl we afscheid namen van haar opa, die zij nooit kennen zal.

Geef je buurvrouw een bloemetje-dag

Ik heb in nogal wat verschillende huizen gewoond. Zeker in mijn studententijd in Utrecht verhuisde ik soms wel elk half jaar. Eigenlijk had ik altijd wel een leuke buurvrouw naast me. Iemand met wie je een praatje maakte en voor wie je een plantje meebracht. Met mijn buurvrouw in Deventer maak ik ook graag een praatje. Maar ik heb haar nog nooit een plantje gegeven. Of een bosje bloemen. En dat wordt hoog tijd. Want buurvrouwen moet je gewoon af en toe een beetje verwennen… een beetje limonade brengen op regenachtige dagen.
Als we nou vandaag eens allemaal onze buurvrouw verrassen met een plantje of een bosje bloemen en ze uitleggen waarom, zodat zij misschien ook hun buurvrouw weer verrassen met een plantje, en zo voort. Stel je voor hoeveel potentieel blije buurvrouwen er dan vandaag zijn. Door jouw ene bloemetje. Laten we ’t gewoon doen. Geef je buurvrouw een bloemetje! En laat even zien wie je blij gemaakt hebt…2015-03-21 09.52.58

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Afscheid van een hobby

DSCN4759Toen ik jaren geleden weer eens geen flauw idee had van wat ik met mijn leven wilde, net terug van een lange reis door India, leek het beroep van kaarsenmaker me wel wat. Ik schreef me in voor een cursus, leerde alle ins en outs van het kaarsen maken en mocht me na het behalen van het certificaat ambachtelijk kaarsenmaker noemen. Niet dat het mijn beroep werd, maar wel een hobby waar ik zo af en toe erg van kon genieten. Het aanrecht in mijn appartement in Utrecht was voor de helft in beslag genomen door spullen die ik daarbij nodig had, en op mijn kookplaat waren altijd wel sporen van kaarsvet te vinden. Mijn verzameling mallen en kleuren breidde zich met de jaren uit en mijn voorraad kaarsen evenzo. Ik had er doorgaans meer dan ik kon branden, bovendien waren de meeste te leuk om zomaar in de hens te steken.DSCN4762

Die voorraad kaarsen verhuisde niet mee naar Deventer. Veel spullen om een nieuwe voorraad aan te kunnen leggen, wel. Die stonden een jaar lang stof te vergaren in de schuur. Ja, inderdaad, die schuur die nu leeg moet. Ik wil nog steeds kaarsen maken, maar in ons mooie keukentje met nieuwe kookplaat en oud granito aanrechtblad van oma kan ik niet zomaar kaarsvet knoeien. Dat is een dilemma. Of eigenlijk niet. Ik heb geconcludeerd dat kaarsen maken in dit huis gewoonweg niet gaat. Die conclusie doet wel een beetje pijn.

Vandaag heb ik met Anneke bij haar thuis kaarsen gemaakt. Heerlijk die sensatie van warme was op je handen en die geur. En ook erg leuk om samen bezig te zijn. Het resultaat zit nog in de mallen, maar ik kan jullie natuurlijk wel eerdere resultaten laten zien. En mijn kaarsenmaak spullen… die heb ik met een goed gevoel bij Anneke achtergelaten. Dat zij er nog maar veel mooie kaarsen van mag maken!  DSCN4761  DSCN4764