Verhaaltje uit de tuin

appel aan boomOké, we weten dat 1 zwaluw nog geen zomer maakt, maar met appels is dat een heel ander verhaal. 1 Appel maakt namelijk wel degelijk een tuin, als je het mij vraagt. Desiree Jonagold heeft deze zomer (opnieuw) ons kleine plaatsje achter het huis tot tuin verheven. Want waar een appel aan een boom hangt, daar wordt serieus gebloeid en gegroeid. Er leek deze zomer ook even sprake te zijn van een peer, maar dat is nooit meer geworden dan dat: een aanzet tot peer. Terwijl die beginnende peer een beginnend peertje bleef, kroop het beginnende appeltje uit haar bladerschulp en groeide en groeide, tot dit prachtige blozende appeltje.
Gelukkig maar, want verder is het wat stil in de tuin. Sinds Willy de wonderkat verhuisde naar een andere tuin, lijken de bomen elkaar niets meer te zeggen te hebben. Ze zwijgen maar, bewegen hooguit zachtjes mee met de wind, maar gezellig kletsen, ho maar. Het is stilte troef. Ik ga ervan uit dat als mijn kleine meisje hier volgend jaar rondloopt en honderduit brabbelt Desiree, Patricia en Cynthia geen weerstand kunnen bieden aan haar charmante schattigheid en weer praatjes en vruchten krijgen, maar op dit moment zijn het alleen de koolmeesjes en de musjes die zorgen voor een vrolijke noot. En die ene appel.

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers

Meet the Cynthia

20160613_192001Mijn bomenbestand in de tuin is uitgebreid. Sinds vandaag woont, naast appelboompje Desiree Yona Gold en perenboompje Patricia, nu ook Cynthia, een citroenboompje, in onze tuin. Ik vond dat in de tuin van een limonademaakster een citroenboom gewoon niet mocht ontbreken. En ik denk dat het universum het met die gedachte eens was, want prompt liep ik tegen een citroenboompje aan. Niet zo letterlijk dat het pijn deed, maar wel zo letterlijk dat ik een klein vreugdesprongetje deed, de boom afrekende en mee naar huis sjouwde.
Daar staat ze nu te wennen, mooie Cynthia. De drie dames zijn wat stil, maar ik verwacht de rest van de zomer toch een vrolijk geklets in de tuin te horen. Patricia is best een kletskous, al heeft ze met de hooghartige Desiree niet een heel hechte band. Het blijft bij wat beleefde uitwisselingen over hun appel- respectievelijk peergroei. Desiree appelEén appel groeit er aan Desirees ranke takken en één peer maakt een schuchter beginnetje tussen Patricia’s volle bladerjas. Cynthia daarentegen draagt al een plukrijpe citroen en een tweede vrucht is in aantocht. Ik hoop dat dat een stimulerend effect op de andere dames in de tuin heeft.Patricia

Maar op dit moment voelen ze zich geloof ik wat geïntimideerd. Er heerst een ongemakkelijke stilte in mijn tuin. Misschien zijn ze wat beduusd door de enorme bui van een paar uur geleden, Cynthia’s eerste. Dat biedt wel gesprekstof, zou je zeggen. Ik blijf ze nauwgezet gadeslaan en houd jullie op de hoogte.

 

Limonade van zonnestralen

20160506_144439

Wie kan slecht gehumeurd zijn op dagen dat ’s ochtends vroeg de zon je huis al probeert binnen te dringen? Al is het half 6 en heeft je hongerige baby je net wakker gehuild, zodra je beneden op de bank zit met een kopje koffie, kan je alleen maar glimlachen om dat zonnetje dat zo ondeugend al door de gordijnen naar binnen wil piepen. Glimlachen omdat je op blote voeten bent en het niet koud hebt. Glimlachen omdat je de vogels buiten al volop hoort genieten van de warme nieuwe dag. Glimlachen omdat je zonder jas naar buiten kan straks, met korte mouwen, je blote velletje aan de open lucht mag blootstellen. Chagrijnig zijn op een zonnige dag kan gewoon niet.

20160508_150412Zon doet ons goed. Door invloed van de zon maakt ons lichaam vitamine D aan, waardoor ons humeur verbetert, en endorfine, wat zorgt voor een gevoel van geluk of euforie. Volgens onderzoek van de Universiteit van Groningen worden we alerter en actiever van zonlicht. Een  lichtgevoelige zenuw in onze ogen activeert het lichaam bij licht. Hoe meer licht, hoe alerter we reageren, en hoe meer dingen we willen doen. Ook schijnt zonnen goed te zijn voor het geheugen. Volgens een Brits onderzoek is het geheugen van mensen die veel in de zon zitten beter dan van mensen die liever de schaduw opzoeken.

Niet gek dus dat je op een zonnige dag veel meer mensen ziet lachen dan op een druilerige herfstdag. Op een zonnige dag smelten je citroenen als sneeuw voor de zon. Ze zijn niet weg, maar ze nemen een andere vorm aan, ze worden minder massief. Zon is gewoon superlimonade! Geniet er maar lekker van.

 

Limonadetuintje

Met een klein meisje met afwisselend en door elkaar waterpokken, vier nieuwe tandjes en buikgriep was de tijd om iets te maken voor deze Maak Iets Maandag wel erg beperkt. Geen geknip en geplak deze keer, de naaimachine is niet van zijn plek geweest en zelfs mijn schilderspullen kwamen er deze keer niet aan te pas. En toch is ie leuk… mijn limonadetuintje.

20160425_084105Ik heb een oude mal voor votiefkaarsen, die al heel lang onbenut op een nieuwe bestemming stond te wachten, gebruikt als basis voor mijn tuintje. Zand erin, zaadjes en weer wat zand, en af en toe wat water. Zo simpel is het. En met wat leuke papiertjes maakte ik een vrolijke vlaggenslinger om het helemaal feestelijk te maken.

In mijn limonadetuintje heb ik uiteraard alleen dingen gezaaid waar ik later dit jaar limonade van kan maken. Anijs. Munt. Lavendel. Kamille. Citroenmelisse. Vooral de anijs en kamille hebben er al zin in.

Ik verklaar hierbij het limonadeseizoen voor geopend!

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers

Verhaaltje uit de tuin

perenbloesemKennen jullie ze nog, mijn tuinbewoners? Desiree Yona Gold, het appelboompje dat ik twee jaar geleden van mijn geliefde kreeg, en Patricia, het perenboompje dat als huwelijksgeschenk onze tuin betrad. Twee boompjes van liefde in ons piepkleine achtertuintje. Desiree was een beetje een arrogante dame, erg op zichzelf, terwijl Patricia honderduit babbelde met Willy de Wonderkat en haar takken vrolijk en speels in de rondte gooide. Vorig jaar verraste Desiree met haar toch wat ingetogen karakter door ineens te stralen met prachtige bloesems en vervolgens twee, grote, rode appels. Patricia was daar zo van onder de indruk dat ze in haar schulp kroop en de rest van de zomer niet meer praatte noch bloesemde of peren gaf.

Mijn boompjes hebben het voorjaar geroken. En ik denk dat Patricia heeft gedacht, zoiets als vorig jaar ga ik me niet meer laten gebeuren. Ze trekt vroeg ten strijde, en ze gooit zich helemaal in die strijd, met blad, en knoppen en prachtige bloesems. Desiree kijkt het koeltjes aan. Ze schudt de winterslaap zonder haast van zich af. Misschien dat ze later het strijdarena nog betreedt, alhoewel jaloezie niets is voor deze trotse dame. In elk geval staat Patricia op het moment de show te stelen in de verder nog wat kale tuin. Oh, wat zou het leuk zijn als ik dit jaar peren uit eigen tuin kan plukken met mijn kleine meisje!

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 405 andere volgers

Hoera lente!

20160317_153621Lente

De lente is een onverschillig
niet te stoppen raderwerk.
Deze lente sneeuwde het
tussen roze bloesems door.

Dit had weinig om het lijf
totdat ik jou zag lopen
met een hoofd vol harde keien
en de nachtvorst in je blik.

Ik ben maar gauw
een winterjas gaan kopen.

Ingmar Heytze (Uit: Alle goeds)